http://jomnamag.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C%3A%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85%3A%D8%B3%D8%AE%D9%86_%D8%A7%D8%B2_%D9%81%D8%AA%D8%AD_%D8%B4%D9%88%D8%B4 2026-05-10T19:17:44Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.40.1 http://jomnamag.org/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C:%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85:%D8%B3%D8%AE%D9%86_%D8%A7%D8%B2_%D9%81%D8%AA%D8%AD_%D8%B4%D9%88%D8%B4&diff=90&oldid=prev 2023-10-17T13:56:01Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی « �۱۹۰۴ ترجمة تادیخ طبری سخن از فتح شوش اهل, سیرت درکار شوش اختلاف کرده‌اند» مدائنی جنانچه دررو ایت‌ابوزید آمده گوید: و قتی‌فراریان‌جلولاپیش بزد گرد رسیدند که به‌حلوان بود خاصان‌حویش وموّبدان را پیش خواند و گفت: «اين قوم با هرجمعی تلاقی ک...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> <br /> �۱۹۰۴ ترجمة تادیخ طبری<br /> <br /> سخن از<br /> فتح شوش<br /> اهل, سیرت درکار شوش اختلاف کرده‌اند» مدائنی جنانچه دررو ایت‌ابوزید<br /> آمده گوید: و قتی‌فراریان‌جلولاپیش بزد گرد رسیدند که به‌حلوان بود خاصان‌حویش<br /> وموّبدان را پیش خواند و گفت: «اين قوم با هرجمعی تلاقی کنند شکسته می‌شود<br /> رای شما جیست؟»<br /> موبد گفت: «رای ما اینست که بروی ودر استخر مقام گیری که خانه مملکت<br /> است وخزاین خویش را آنجا بیاری وسپاهها روانه کنی »<br /> پزدگرد رای اورا پذیرفت وسوی اصفهان رفت‌وسیاه را پیش خواند و اورا<br /> باسیصد کس رو ان کرد که هفتاد کس ازبزر گان‌قوم بودند وفرمان داد که ازهرشهری<br /> که می‌ گذرد هر که را خواهد بر گز یند.<br /> گوید: سیاه برفت ویزدگرد ازپس اوروان شد تا در استخر فرودآمد.شوش<br /> در محاصر؛ ابوموسی بود. پس بردگرد سپاه را سوی شوش فرستاد وهسرمزان را<br /> <br /> خواستند که با آنها صلح کردوسوی رامهرمز رفت؛ سیاه در کلب نیه بود و کارمسلمانان<br /> درديدة وی بزرگ شده بود وهمچنان‌قيم بود تاابوموسی‌سوی‌شوشتر رفت و سیاه<br /> تغییر مکان داد ومابین رامهرمز وشوشتر اقامت گرفت تا عماربن یاسر بیامد و سیاه<br /> سرانی را که باوی از اصفهان آمده بودند پیش خواند و گفست: « دانسته‌اید که سا<br /> می‌گفتیم این جماعت تنگدست و تیره روز براین مملکت تسلط می‌با بند و چهار-<br /> پایانشان در ایوانهای استخر وقصرهای شاهان پشگل می کند و اسبان خویش را به<br /> درختان آن می‌بندند؛ ابنك جنانکه مي بب.-.طط بافته‌اند و به هر سیاه بر م ,خحورند<br /> <br /> �لد پنجم ۱۹۰۵<br /> <br /> شکسته می‌شود و به هر قلعه‌ای می‌رسند می گشایند» در کار خویش بنگرید»<br /> <br /> کفتند: «رأی ما رای تست»<br /> <br /> گفت: «هريك از شما با خاصان و کسان خود کنار آبید » رای من اینست که<br /> به دین آنها در آییم.»<br /> <br /> آنگاه شیرویه را باده کس از چابکسواران پیش ابوموسی‌فرستاد که باشروط<br /> معین به اسلام در آیند.<br /> <br /> گوید: شیرویه پیش ابوموسی رفت و گفت: «ما به‌دین شما متمایل شده‌ایم‌و<br /> +سامان‌می‌شو یم شرط آنکه همراه شما با‌جمان جنگ کنیم و باعر بان جنگ‌نکنيم؛<br /> اگربا کسیازعسربان جنگ کردیم ما رااز آن بدارید» هر کجا خواهیم منزل کنیم وبا<br /> هررگروه از شما که خواهیم بباشیم » ما را بهتسرین مقرری دهید و سالاری که بالا<br /> دست‌تراست در این‌باره با ما پیمان کند.»<br /> <br /> ابوموسی گفت: «چنین نشود» بلکه حقوق وتکالیف شما همانند ما باشد»<br /> <br /> کفتند : «رضا ندهیم »<br /> <br /> ابو.وسی به‌عمربن خطاب نوشت و او بهابوموسی‌نوشت که با آ نچه‌خو استه‌اند<br /> موافقت کن وابوموسی برای آنها پیمان نوشت که مسلمان شدند وبا وی‌درمحاصرء<br /> شوشتر حضور داشتنداءاابوموسی از آنها تلاش وجانفشانی ندید وبه‌سیاه گفت:«ای<br /> کور توویارانت چنان نیستید که ما دیده بودیم »<br /> <br /> گفت. «ما در این کار همانند شما نیستم. بصیرت ما چون بصیرت‌شمانیست<br /> وپیش شما حرمها نداریم که از آنان دفاع کنیم» مارا به مقرری بگیران بهتر<br /> نپیوسته‌اید» ما سلاح ومر کب‌داریم وشما بی‌سلاحید»<br /> <br /> ابوموسی در این‌باره به عمر نوشت» عمرنوشت: «آنها رابه اندازهٌ کوششی<br /> که می کنند مقرری بهتر بده» بیشتر چیزی که يك عرب گرفته است. » ابسوموسی<br /> <br /> برای یکصد کس از آنها دوهزار» دوت: ‏ وقرری معین کرد وشش کس را مقعرری<br /> <br /> �سییر سس سس سب سس سم سس اس سس<br /> <br /> ۱۶ ترجم‌تادیخ طبری<br /> <br /> دوهزار و پانصد داد که سیاه بود وخسرو که مقلاص لقب داشت و شهریار وشهرویه<br /> وشیروبه و افروذین .<br /> <br /> شاعر در این‌باره چنین گوید :<br /> <br /> «وقتی فاروق تلاش آنها را بدید<br /> <br /> «و در کاری که می کرد بصیرت داشت<br /> <br /> «برای آنها دوهزار مقرر کرد<br /> <br /> «وسیصد کس مانندعك وحمیر مقرری گرفتند.<br /> <br /> گوبد: وچنان شد که درفارس قلعه‌ای را محاصره کردند سیاه آحرشبی در<br /> لباس عجمان برفت وخویشتن راکنار قلعه افکند و لباس خود را حون آلودکرد<br /> صبحگاهان مردم قلعه مردي راافتاده دبدنسد در لباس خسودی و پنداشتند یکی از<br /> خودشان اس ت که زخمی شده ودر قلعه بگشودند که اورا به درون برند واوبرجست<br /> وباآنها بجنگید تا در قلعه را رها کردند و گریزان‌شدند واوبه تنهایی قلعه‌رابکشود<br /> که مسلمانان در آمدند.<br /> <br /> جمعی بر آنند که سیاه این کار را درشوشتر کرد.<br /> <br /> گوید: قلعه‌ای را محاصره کرده بودند» خسرو سوی قلعه رفت و یکی از<br /> آنها از بالای قلعه نمودار شد وباوی سخن می کرد وخسرو تیری بزد واوراکشت.<br /> <br /> اماسیف در روایتی که ازابن عثمان آورده گوید: وقتی ابوسبره با سپاه مقا بل<br /> شوش فرود آمد و مسلمانانآنجارا درمیان‌گرفتند سالار مردم شوش شهریار برادر<br /> مرمزان بودء بارها باآنها بجنگیدند ومر بار مردم شوش به مسلمانان دست اندازی<br /> می کردند. روزی راهبان و کشیشان از بالای قلعه نمودارشدند و گفتند: «ای‌گسروه<br /> عربان جنانکه عالمان ومتقدمان ما گفته‌اند شوش را به‌جز دجالکسی نخواهد کشود؛<br /> یا جمعی که دجال میانشان باشد» اگر دجال با شما باشد شهر را خواهیدگشود و<br /> اگ با شمانباشدد ای محاصر 6 مانمانمد.... وه<br /> <br /> �تس تس سس مات بط<br /> نس<br /> <br /> جلد پنجم ۱۹۰۷<br /> <br /> آنگاه خبر آمد که ابوموسی عامل بصره شد ومقترب به‌جای ابوموسی سالار<br /> سپاهیان بصره شد که در شوش بودند؛ عجمان در نهاوند فراهم آمده بودند» نعمان<br /> به سالاری سیاهیان کوفه و كمك ابوسبره شوش را در محاصره داشت» زر مسردم<br /> نهاو ند را محاصره کرده بود.<br /> <br /> مقرر شد که مردم کوفه با حذیفه سوی نهاوند روند. نعمان نیز برای حرکت<br /> سوی نهاو ند آماده می‌شد آنگاه بیندیشيد وپیش از رفتن به شوش حمله برد» بازهم<br /> راهبان و کشیشیان بیامدند وازبالای حصار بامسلمانان سخن کردندو گفتند: «ای‌گُروه<br /> عربان اینجانمانید که این شهر را بجز دجال کس‌نخواهد کشود یا قومی که دجال<br /> با آنها باشد» وبه مسلمانان بانک زدند و آنها راخشمکین کردند.<br /> <br /> کو ید: صاف‌بن سید با نعمان بود وجزو سواران وی بود. مسلمانان همگی<br /> سویآنها رفتند و گفتند: «پیش از آنکه ازهم جدا شویم با آنها جنگ می کنیم.» که<br /> هنوز ابوموسی حرکت نکرده بود.<br /> <br /> صاف خشمکین به درشوش آمد و آنرا با پای خویش بسزد و گفت: «بضار<br /> باز شو» وز نجیرها ببرید و کلو نها بشکست‌ودرها بگشود که‌مسلمانان‌در آمدند ومشر کان<br /> تسلیم شدند و بانگگ صلح! صلح! زدند ودست بداشتند. مسلمانان از آن پس که به<br /> جنک وارد شهر شده بودند پذیرفتند اما آ نچه راپیش از صلح گسرفته بودند تقسیم<br /> کردند آنگاه جدا شدند ونعمان بامردم کوفه از اهواز رو ان شد ودرماه فرودآمد<br /> وابوسبره» مقترب را فرستاد که با زر درمقابل جندی شاپور فرود آمد. نعمان درماه<br /> بماند تا مردم کوفه باز آمدند و آنها را به نهاوند برد وچون فتح رخ داد صاف به<br /> مدینه باز آمد و همانجا ببود وهم‌زر به مدینه بمرد.<br /> <br /> عطیه به‌نقل از کسی که در فتح شوش حضور داشته بودگوید: به ابی‌سبره<br /> کفتند: «این پیکر دانیال پیمبر است که دراین شهر است»<br /> <br /> ابو سیر ه کفت ؛ «ما را باآن جک سر پنک وا وفد نت[ فا واگذاشت 2<br /> <br /> �۱۹:۸ ترجمه تادیخ طبری<br /> <br /> سس سب<br /> <br /> عطیه گوید: دانیال از پس بخت نصر درسواحل ایران بود وچون مر گش<br /> دررسید و از مردم اطراف خویش کس را براسلام ندید کتاب خدا را از منکران و<br /> ناپاوران دریغ داشت و آنرا به حدای خویش سبرد وبه پسر خسودگفت: «سوی<br /> ساحل دربا شر واین کتاب را در آن انداز»<br /> <br /> گوید: «کتاب را بگرفت وحیفش آمد و بمقدار رفت و باز گشت» غایب ماند<br /> و گفت: رانداختم»<br /> <br /> گفت: «وقتی فرو رفت دریا چه‌شد؟»<br /> <br /> گفت: «چیزی ندیدم»<br /> <br /> دانیال به خشم آمد و گفت: «بخدا آنچه‌راگفته‌امانجام نداده‌ای»<br /> <br /> پسر از پیش‌وی برفت وهمانند باراول عمل کرد وباز آمد و گفت: «انداختم»<br /> <br /> گفت: «وقتی کتاب فرورفت دریا را چگونه دبدی؟»<br /> <br /> گفت: «موح زد ومتلاطم شد)<br /> <br /> دانیال سخت‌تسر ازبار پیش خشم آورد و گفت: «بخدا هنوز آنچه را گفته‌ام<br /> انجام نداده‌ای)<br /> <br /> آنگاه به پسر تا کید کرد که بارسوم کتاب را به‌دریا افکند.<br /> <br /> پسر به ساحل دریا رفت و کتاب را به دربا افکند که دریبا بشکافت وزمین<br /> نمایان شد و بشکافت و نوری بر آمد و کتاب در نور فرو رفت؛ آنگاه زمین<br /> بسته شد و آب به‌هم رسید.<br /> <br /> وچون بار سوم پسر پیش دانیال آمد از او پرسید و خبر را باوی بگفت که<br /> گفت: «اکنون سخن راست آوردی»<br /> <br /> دانيال در شوش بمرد و مردم به بسرکت پیکر او باران می‌خواستند چون<br /> مسلمانان‌شوش ر ابکشودندپیکرر اپیش آنها آوردنداما به‌دست‌مردم‌باقی‌نهادند وچون<br /> ابو سب از آنجا فنو ی چند شا ور ژف. .۲ وم آدرشو 7۵ اقامتگودفت 4 در نار و<br /> <br /> �جلد پنجم ۱۹۰۹<br /> <br /> پیکر به‌عمر نو شت. عمر نوشت‌ودستور داد که آثر | خالك کند. پس مسلمانان پیکر را<br /> کفن کردند و به‌حاك کردند.<br /> ابوموسی به عمر نوشت انگشتری با پیکر بود که پیش ماست.<br /> <br /> درهمین سال» یعنی سال هفدهم مسلمانان با مردم جندیشاپور صلح کرد ند.</div>

Admin