http://jomnamag.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C%3A%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85%3A%D8%B3%D8%AE%D9%86_%D8%A7%D8%B2_%D9%81%D8%AA%D8%AD_%D8%AD%D9%85%D8%B5 2026-05-10T20:02:30Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.40.1 http://jomnamag.org/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C:%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85:%D8%B3%D8%AE%D9%86_%D8%A7%D8%B2_%D9%81%D8%AA%D8%AD_%D8%AD%D9%85%D8%B5&diff=54&oldid=prev 2023-10-17T11:57:23Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی « سیف در کتابی که در باره ابی‌عثماف دارد کو بد: وقتی هرقفل از کشتار مردم مرج خبر یافت» امیرحمص را فرمان داد که ح رک تکند وسوی حمص رود و گفت: �جلد پنجم ۱۷۷۷ « شنیده‌ام که غذای عربان گوشت شتر است و نوشیدنیشان شیر شتر » اکنون زمستان است» فقط در روز...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> سیف در کتابی که در باره ابی‌عثماف دارد کو بد: وقتی هرقفل از کشتار مردم<br /> مرج خبر یافت» امیرحمص را فرمان داد که ح رک تکند وسوی حمص رود و گفت:<br /> <br /> �جلد پنجم ۱۷۷۷<br /> <br /> « شنیده‌ام که غذای عربان گوشت شتر است و نوشیدنیشان شیر شتر » اکنون<br /> زمستان است» فقط در روزهای سرد باآنها بجنگید که تا تابستان یکی از جماعتی<br /> که بیشتر غذا و نوشیدنیشان جنین است زنده نخواهد ماند. »آنگاه از اردو گاه<br /> خویش سوی رها رفت وعامل وی حمص را بگرفت. آنگاه ابوعبیده‌بيامد ومقابل<br /> حمص اردو زد وخالد از پس وی به آهنگث‌حمص آمد.<br /> <br /> وچنان بود که رومیان در روزهای‌سرد»صبح وشب‌به مسلمانان حمله‌می بردند<br /> ومسلمانان از سرمای سخت و رومیان از طول محاصره به زحمت بودند » اسا<br /> مسلمانان پایمردی کردند وهمچنان بماندند وخدا تحملشان داد وفیروزی به تاخیر<br /> افتاد تا زمستان برفت و رومیان حصاری بودند به این امید که. زمستان مسلمانان را<br /> دا فان ند<br /> <br /> ابی الزهرای قشیری‌گوید: مردم حمص به‌همدیگر می کفتند: «درحصاربمانید<br /> که ابنان پا برهنه‌اند وچون سرما بدانها رسید با این خوردنی ونوشیدنی که دارند<br /> پاهایشان‌ببرد.»<br /> <br /> گوید: وچنان بود که وقتی رومیان از جنگ باز می‌رفتند با وجود خوردنی<br /> و نوشیدنی که داشتند پای بعضی‌شان در پاپوشها می‌افتاد ومسلمانان که پاپوش‌سبك<br /> داشتند يك انگشتشان آسیب ندیده بود.<br /> <br /> همینکه زمستان برفت یکی ازپیران قوم با ایشان سخن کرد و گفت که: «با<br /> مسلمانان صلح کنید.»<br /> <br /> گفتند: «چرا صلح کنیم که شاه در قدرت و قوت خویش بجاست ومیان ما<br /> ومسلمانان حادثه‌ای رخ نداده»وپیر آنها را رها کرد.<br /> <br /> پس از آن یکی دیگر از آنها سخن کرد و گفت: «زمستان برفت وامیدنماند.<br /> در انتظار جیستید1)<br /> <br /> گفتند : «انتظار می‌بریم برءا.م یهرسام بیاید که در زمستان نیست وتابستان<br /> <br /> اریت جضان<br /> <br /> �۱۷۷۸ ترجمهةٌ تادیخ طبری<br /> <br /> که شما را بجنگ بگیرند . رای مرا به دلخواه بیذیرید پیش از آنکه به ضرورت<br /> <br /> پاداش داد ومردم حمص را دچار زلزله کرد وجنان بودکه مسلمانان به آ نها حمسله<br /> کردند وتکبیر گفتند که رومیان در شهر دچار زلسزله‌شدند ودیسوارها فرورب‌ختو<br /> هراسان پیش سران وصاحبنظران حویش رفتند که از پیش رای ب‌صلح داشته بودند<br /> اما آنها پاسخ‌ندادند وقوم‌را تحقیر کردند. آنگاه مسلمانان‌تکبیردیگر گفتند وخانه‌های<br /> بسیار در شهر فروریخت وباز قوم هراسان پیش سران وصاحبنظران خویش رفتند<br /> و گفتند: «مگر عذاب خدا را نمی‌بینید.»<br /> <br /> گفتند: «شما باید تقاضای صلح کنید. »<br /> <br /> قوم از بالای حصار ندا دادند: صلحاصلح!<br /> <br /> مسلمانان ازماجرا خبر نداشتند و پذیرفتند و بویک‌نیمه‌خانه‌هاشان صلح کردند<br /> بشرط آنکه املالك و بناهای رومیان‌را رها کنند و در آنجا منزل‌نگیرند و به خودشان<br /> و اگذارند» بعضی‌شان به ترتیب‌صلح دمشق‌صلح کردند که يك‌دینار بدهند وغله‌ای از<br /> حاصل هرجریب بطور دایم» درگشایش وسختی. بعضی دیگر به اندازه‌توان‌صلح<br /> کردند که اگر حاصل بیشتر شد بیشتر دهند واگر کمتر شد بکاهند.<br /> <br /> صلح دمشق واردن چنین بود که‌بعضی تعهد چیزی کرده بود ندچه‌در گشایش<br /> <br /> ابوعبیده» سمط بن اسود را با بنی‌معاه ده ماشعث بن‌مثناس را با مردم‌سکون‌و<br /> <br /> �جلد پنجم ۱۷۷۹<br /> <br /> ابسن‌عابس ومقداد را با مردم بلی‌و بلال وخالد وصباح‌بن‌شبیر و ذهیل بن‌عطیه و<br /> ذوالشمستان را با سباه بفرستادکه در مرکز ولابت مقیم‌شدند و او خود در اردو گاه<br /> بماند و خبر فتسح را برای عسمر نوشت و خمس ها را همراه عبداللهبن مسعود<br /> فرستاد:<br /> <br /> و چون ابن‌مسعود را فرستاد خبر آمد که هرقل از آب گذشته و سوی جزیره<br /> رفته ودر رها مقیم شده که‌گامی نهان می‌شود و گاهی نمودار. وقتیابن‌مسعودپیش<br /> عمر رسید او را پس فرستاد» پس از آن وی را سوی‌کوفه به نزد سعد فرستاد.<br /> آنگاه به ابوعبیده نوشت در شهر خویش بمان ومردم نیرومند ودلیر از عربان شام<br /> را بخوان. من نیز ان‌شاء‌اللّه از فرستادن کسانی که كمك توباشند باز نمی‌مانم .</div>

Admin