http://jomnamag.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C%3A%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85%3A%D8%B3%D8%AE%D9%86_%D8%A7%D8%B2_%D8%AE%D8%A8%D8%B1_%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1 2026-05-10T19:16:27Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.40.1 http://jomnamag.org/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C:%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85:%D8%B3%D8%AE%D9%86_%D8%A7%D8%B2_%D8%AE%D8%A8%D8%B1_%D8%AA%D8%BA%DB%8C%DB%8C%D8%B1&diff=107&oldid=prev 2023-10-17T18:18:17Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی «�جلدپنجم ‏ یر ۱۹۸۹ سشن از سعید گوید: در ایام خلافت‌عمر» عمار یاسر یکسال وقسمتی ازسال دیگرعامل کوفه بود: عمروبن سراقه که در آنوقت عامل بصره بود به‌عمربن حطاب نوشت که مردم بصره بسیارند وخراج دریافتی کمشان است واز او حواست که یکی ازدو ماه یا م...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div>�جلدپنجم ‏ یر ۱۹۸۹<br /> <br /> سشن از<br /> <br /> سعید گوید: در ایام خلافت‌عمر» عمار یاسر یکسال وقسمتی ازسال دیگرعامل<br /> کوفه بود: عمروبن سراقه که در آنوقت عامل بصره بود به‌عمربن حطاب نوشت<br /> که مردم بصره بسیارند وخراج دریافتی کمشان است واز او حواست که یکی ازدو<br /> ماه یا ماسبذان را به آنها بدهد. وچون مردم کوفه از این خبر بافتند به‌عمارگفتند<br /> «از طرف ما به‌عمر بنویس که را مهرمزوایذه» حاص ما بوده و آنها کمکی درمورد<br /> آن نکرده‌اند وهر دوراگشوده بودیم که به‌ما پیوستند.»<br /> <br /> عمار گفت: «مرا با کار آنجا چه کار؟)<br /> <br /> عطارد به‌او گفت: «ای بندة وش بریده» پس کی باید با کسانی که غنیمت<br /> ما را ادعا می کنند معارضه کند؟»<br /> <br /> گفت: «به‌گوش من که آنرا بهتر از دیگری دوست دارم ناسزاگفتی.» ودر<br /> این باب چیزی‌ننوشت و او رادشمن‌داشتند. وقتی‌مردم کوفه‌در کارخصومت با مردم<br /> بصره برسر این دو ولایت اصرار کردند کسانی به‌نفع ابوموسی شهادت دادند که<br /> وی مردم را مهرمزو ایذه را پناه داده بود. وءردم کوفه ونعمان وقتی کس پیش آنها<br /> فرستادند که امان بافته بودندوعمر به شهادت شاهدان» دو ولابت را به مردم بصره<br /> داد<br /> <br /> گوید: مردم بصره به چند دهکده اصفهان که بزديك جی بود و ابوموسی در<br /> وقتی که بدستورعمربامردم بصره‌به كمك عبدالله‌بن‌عبدالله بن عتبان رفته بودآنجا را<br /> کشوده بود دعوی آوردند.<br /> <br /> مردم کو فه گفتند: «شمابه کمك ما آمده بودید ماولایت راگشوده بودیم وشما<br /> <br /> را درغنیمت شر کت دادیم اما ذمه ذمةً ماست»<br /> مایت بسا 5<br /> <br /> �ترجمة تادیخ طبری<br /> <br /> عمر گفت: «راست می‌گو یند)<br /> <br /> آنگاه بصریان جنگاور قادسیه وپیش از قادسیه سخن دیگر آوردند و گفتند<br /> سهم ما را ازسواد و اطراف که درفتح آن شر کت داشته‌ایم بدهند.<br /> <br /> عمر گفت: «آیا به ماه رضایت میدهید؟ »<br /> <br /> وهم او به مردم کوفه‌گفت : « رضایت میدهی د که یکی از دوماه را به آنها<br /> بدهیم ؟)<br /> <br /> گفتند: «مرچه صلاح میدانی‌عمل کن»<br /> <br /> عمرماه دینار و ءهر گانقدق را به سواد بصره افزود واين متعلق به‌بسصریان<br /> جنگاور پیش از قادسیه وقادسیه بود .<br /> <br /> وچنین بود تابه‌رو زگار معاویةبن ابی‌سفیان که شیعیان علی‌را ازعراق‌به‌قنسرین<br /> برد. پیش از او قنسرین یکی از روستاهای‌حمص بود و معاویه آنرا ولایتی کرد و<br /> مهاجران کوفه وبصره را آنجا مقرداد و از فتوحات عراق» آذر بایجان و ءوصل وباب<br /> را برای آنهاگرفت وبه جاهای دیگر پیوست.<br /> <br /> در ایام‌معاویه مردم ارمینیه کافر شدند واوسالاری‌باب رابه‌حبیب بن‌مسلمه‌داد»<br /> حبیب آنوقت در جرزان بود و بامردم تفلیس و کوهستان مکاتبه کرد .آن‌گاه به<br /> جنگشان رفت تا به اطاعت آمدند واز حبیب پیمان‌گرفتند. واوپس از مکاتبه‌ها که<br /> بود در میانه مکتوبی نوشت‌به این مضمون:<br /> <br /> «بنام حدای رحمان رحیم:<br /> <br /> «از حبیب‌بن مسلمه به‌امروم تفلیس جسرواان» شرزهین هران»<br /> <br /> تاریت جحات<br /> <br /> �جلد پنجم<br /> <br /> ۱۹۹۱<br /> <br /> «شما بصلحید ومن ستایش حدایی می کنم که خدایی جزاونیست فرستادة<br /> «شماء تفلی پیش ما آمد و پیام آورد و کاری راکه برای آن فرستاده شده<br /> « بود؛ به‌سر برد» تفلی از طرف شما کفت که به پندارشما ما امتی نبوده‌ایم»<br /> « چنین بود تا خداعزو جل ما را بوسیلاٌ محمد صلی‌اللعلیه‌وسلم هدایت<br /> «کرد» واز پس کمی وزبونی وجاهلیت به اسلام عزت بخشيد. تفلی گفت<br /> «که شما می‌خواهید صلح کنید من نیز بامومنانی که بامنندصلح‌راناخوش<br /> «نمی‌دارم.<br /> <br /> «عبدا لرحمان‌بن‌جزء سلمی را سوی شما فرستادم که از همه مسا<br /> «عالمتر است واهل‌معرفت خداست واهل قر آن» ونامةٌ امان شما را باوی<br /> «فرستادم» اگر رضایت داشتید» به شما دهد واگر ناخوش داشتید اعسلام<br /> «جنگ منصفانه کند که خداخیانتکاران را دوست ندارد.<br /> <br /> لد<br /> <br /> «بنام خحدای رحمان رحیم<br /> <br /> « این مکتوب حبیب‌بن‌مسلمه است برای اهل تفلیس جرزان»<br /> «سرزمین هرمز که جانها ومالها ودیرها و کلیساها و نمازهای شما این<br /> «است» درمقابل تسلیم به حقارت جزیه» از هرجانداری دیناری تمام » و<br /> «اینکه‌نیکخواه باشید ومارا برضددشمن خودتان وما یاری دهید وعابران<br /> «را یکشب با غذای حلال اهل کتاب ونوشیدنی حلالتان مهسمان کنید و<br /> «راهبری کنید به ترتیبی که مایةٌ زیان هیچکدامتان نشود.<br /> <br /> «اگر اسلام آوردید و نماز کردید و ز کات دادید» برادران<br /> «دینی و وابستگان مابید واگر از خداورسولانش و کتابهایش وحزبش<br /> «بگردیدبا شما منصفانه اعلام جنگ می کنم که‌خدا خبانتکاران را دوست<br /> <br /> «ندارد.<br /> <br /> �۱۹۹۲ ترجمة تاریخ طبری<br /> <br /> «عبدا لر حمان ین خا لد وحجاج وعباض شاهد شدند. رباح نوشت<br /> رو دا وفرشتگان وی را با کسانی که ابمان آورده‌اند شاهد کرفت‌وشهادت<br /> <br /> «رخحد اپس.)</div>

Admin