http://jomnamag.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C%3A%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85%3A%D8%B3%D8%AE%D9%86_%D8%A7%D8%B2_%D8%AA%D9%82%D8%B3%DB%8C%D9%85_%D8%BA%D9%86%D8%A7%DB%8C%D9%85_%D9%85%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D9%86 2026-05-10T19:14:14Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.40.1 http://jomnamag.org/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C:%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85:%D8%B3%D8%AE%D9%86_%D8%A7%D8%B2_%D8%AA%D9%82%D8%B3%DB%8C%D9%85_%D8%BA%D9%86%D8%A7%DB%8C%D9%85_%D9%85%D8%AF%D8%A7%DB%8C%D9%86&diff=74&oldid=prev 2023-10-17T13:30:38Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی « �جلد پنجم ۱۳۳۳ سجن از لقسیم غنا دم مداین مبان چنکاور آن که بگفته سف شضت هز اد کس بوده‌اند. مهلب گوید: و قتی سعد در مداین فرود آمد و کس به تعقیب عجمان فرستاد؛ تعاقب کنند کان تا نهروان برفتند و باز گشتند ومشر کان سوی حلو ان‌رفتند. سعدغنایم را پس...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> �جلد پنجم ۱۳۳۳<br /> <br /> سجن از لقسیم غنا دم مداین<br /> مبان چنکاور آن که بگفته سف<br /> <br /> شضت هز اد کس بوده‌اند.<br /> <br /> مهلب گوید: و قتی سعد در مداین فرود آمد و کس به تعقیب عجمان فرستاد؛<br /> تعاقب کنند کان تا نهروان برفتند و باز گشتند ومشر کان سوی حلو ان‌رفتند. سعدغنایم<br /> را پس از برداشت نعمس میان کسان تقسیم کر دکه به سوار دوازده هسزار رسید »<br /> همه سوار بودند و کسی پیاده نبود واسب بدك در مداین بسیار بود.<br /> <br /> شعبی گوید: سعد از خمس غنایم به مردم سخت کوش‌چیز داد اما افر اط<br /> نکرد .<br /> <br /> و نیز گو ید : سعد خانه‌های مداین را میان کسان تقسیم کرد که در آن سکونت<br /> گرفتند. صاحب ضبط عمروبن عمروم‌زنی بود ومامور تقسیم سلمان‌بن ربیعه بود .<br /> فتح مداین در صفرسال شانزدهم بود.<br /> <br /> کوید: وقتی سعد وارد مداین شد. نماز را تمام کرد و روزه گرفت و بگفت<br /> تا ابوان کسری را نماز گاه ایام عید کنندومنبری در آن نهاد و آنجا نماز می کرد و<br /> تصويرها همچنان بود و نماز جمعه‌نیز می کرد وچون عبدفطر آمد گفتند: « به صحرا<br /> رو ید که سنت در نماز دوعید جنین بوده است»<br /> <br /> سعد کشت : «همین‌جا نماز کنید)<br /> <br /> کو بد: سعد آ نجا نماز کرد و کفت: «بیرون دهکده وداخل آن بکسشت»<br /> <br /> گوید: وقتی سعد در مداین فرود آمد ومنزلها را تقسیم کرد زن و فرزند<br /> کسان را بیاورد ودر خانه‌ها جای داد که وسایل داشت و در مداین اقامت داشتند تا<br /> از جنکت جلولا و تکریت وموصل فراغت بافتند» آنگاه سوی کوفه رفتند .<br /> <br /> �ب __ سست تسس سس سس سب ۳ سب سا<br /> <br /> ۱۹۲۴ ترجمةٌ تادیخ طبری<br /> <br /> &quot;س_ سس سب سس ت<br /> <br /> شگفتی کند از جامه‌ها وزیور وشمشیر خحسروو امثال آن» بر آن بیفزود با چیزها که<br /> دیدن آن برای‌عر بان‌خوشایند بود. از حمس به کسان‌چیزدادو پس‌از تقسیم میان کسان<br /> وبرداشت خمس» فرش بجاماند که تقسیم آن میسر نبود به مسلمانان گفت: «موافقید<br /> که چهار خمس آنرا به دلخواه واگذاریم و آنرا پیش عمر فرستیم که هرچه خواهد<br /> <br /> سعد فرش را براین قرار فرستاد. فرش شصت ذراع در شصت ذراع بسود.<br /> یکپارچه. به‌اندازهُ يك جریب که در آن راههای مصور بود و آب‌نماها چون نهرها؛<br /> ولابه‌لای آن همانند مروارید بود وحاشیه‌ها چون کشتزار و سبزه‌زار بهاران بود»<br /> از حریربرپودهای طلا که کلهای طلا و نقره و امثال آن داشت.<br /> <br /> وقتی فرش را پیش عمر آوردند » از خمس به کسان جیز داد و گفت: « از<br /> خمسها به همه جنگاورانی که حضور داشته‌اند با میان حصول دوخمس کوشا<br /> بوده‌اند باید دادو گمان ندارم از خمس بسیار داده‌باشند. آنگاه خمس رابه‌مصارف<br /> آن تقسیم کرد و گفت: «دربارة این فرش چه رای می‌دهید؟ »<br /> <br /> جماعت همسخن شدند و گفتند: «اين را به رأی و واگذاشته‌اند رأی تو<br /> جیست؟»<br /> <br /> اما علی گفت: « ای امیرمومنان » کار چنانست که گفتند» اما تأمل باید که اگسر<br /> اکنون آنرا بپذیری فردا کسانی به دستاویز آن به ناحق چیزها بگیرند»<br /> <br /> عمر گفت: «راست گفتی واندرز دادی» و آنرا پاره پاره‌کرد و به کسان<br /> داد.<br /> <br /> عبدا لملك بن‌عمیر گوید : مسلمانان در جنک مداین بهار کسری راکرفتند که<br /> <br /> سنگین بود و نتوانسته‌بودند ببرند» آنر!. ءین‌مستان کرده بودند که کل وسبزه‌نبود<br /> <br /> �جلدپنجم ۱۸۳۵<br /> <br /> وچون میخو استندمی‌خو اری کنند» بر آن می‌نشستند که‌گویی درباغی‌بودند» فرشی<br /> بو دشصت‌درشصت. زمینه‌از طلابود وزینت آن نگین‌ها» ومیوة آن‌جو اهر ابریشم و<br /> برگها از ابریشم و آب طلا بود وعرب آنرا قطف‌می گفتند.<br /> <br /> گوید: و چون سعد غنایم را تقسیم کرد فرش بماند که تقسیم آن میسر نبود»<br /> پس مسلمانان را فراهم آورد و گفت: «خداوند دستهای شما را پر کرد» تقسیم ایسن<br /> فرش مشکل است‌و کس‌تاب خریدن آن ندارد» رأأی من اینست که آنرا به امیرمومنان<br /> و اگذارید که‌هرچه خواهد کند» وجنان کردند.<br /> <br /> گوید: وچوذ فرش را در مدینه پیش عمر بردند» خوابی‌دیدو کسان رافر اهم<br /> آورد و حمدوثنای خدا کرد ودربارة فرش رأی خحو است وقصه آنرا بگفت» بعضی‌ها<br /> گفتند آنر | بگیرد» بعضی دیگر به نظر اوواگذاشتند» بعضی دیگر رای مشخص<br /> نداشتند. علی که سکوت عمر را دید برخاست و نزديك اورفت و گفت: « چراعسلم<br /> خود را جهل می‌کنی ویقین خود را به مقام شك می‌بری؟ از دنیا جز آن نداری که<br /> عطا کنی و از پیش برداری یا بپوشی وپاره کنی یا بخوری و ناچیز کنی »<br /> <br /> سعید گو ید: آنکه خمس مداین را برد بشیربن خصاصیه بود و آنکه‌عبرفستح<br /> را برد حلیس بن‌فلان اسدی بود » متصدی ضبط عمرو بود و متصدی تقسیم سلمان<br /> بورو&quot;,<br /> <br /> گوید: وقتی فرش را تقسیم کردند» کسان در فضیلت جنگاوران قادسیه‌پسیار<br /> سخن کردند. عمر گفت: «اینان اعیان و برجستگان عربند که دین‌و بسزرگی را باهسم<br /> دارند» رزم آوران‌جنگهای پیشند و جنگاوران‌قادسیه.»<br /> <br /> گوید: وقتی زیور ولباس بار ودیگر لباسهای عسرورا که لباسهای متعدد<br /> داشت وبرای هر مقام‌لباسی بود- پین. هی آوردند گفت: «محلم را پیش‌من آرید.»<br /> <br /> �۱۸۳۶ ترجمةٌ تادیخ طبری<br /> <br /> محلم تنومندترین عرب مدینه بود» تاج خسرورا برد و ستون چوبین براو آویختند<br /> وقلاده و لباس زینت را به تن وی کردند وبرای تماشای مردم نشانیدند» عمر در او<br /> نگریست ومردم در اونگریستند واز کار ورونق دنیا چیزی شگفت‌دیدند .<br /> <br /> آنگاه محلم لباس دیگر خسرورا پوشید وبازچنان دیدند تا همه را به نوبت<br /> بپوشید. آنگاه سلاح خسروزا به وی پوشانید و شمشیر وی را بدو آویخ تکه وی<br /> را تماشا کردند. آنگاه شمشیر وسلاح را بررگرفت‌و گفت: «بخدا کسانی که این‌چیزها<br /> را تسلیم کرده‌اند مردمی امین‌بوده‌اند»<br /> <br /> آنگاه عمر شمشیر خسرورا به محلم داد و گفت: « هرمسلمان ی که فریب دنیا<br /> خورد احمق است» مغرور دنیاهرچه بدست آردکم ازاین یا همانند اینست. مسلمان<br /> را از چیزی که خسرودر آن سبق برده وسودش ندهصد وزیانش نکند چه فایده ؟<br /> خسرو به آنچه داشت از آحرت مشغول ماند وبرای شوهرزنش با شوهر دعترش با<br /> زن پسرش اندوخت وبرای خویش از پیش نفرستاد» آنچه مرد ار پیش فرستد و<br /> زواید را بمصرف آن رساندبه کار اومی‌خورد و گر نه‌به کار آن‌سه کس می‌خورد» چه<br /> احمق است کسی که برای آنهافر اهم آرد بابر ای دشمنی ریشه بر انداز.»<br /> <br /> او مت گوید: وقتی خمسها رسید وعمر سلاح وجامه‌ها وزیور خسرورا<br /> با شمشیر نعمان‌بن منذر بدیدگفت: «کسانی که این چیزها را تسلیم کرده‌اند مردمی<br /> امین بوده‌اند. نسب‌نعمان را به‌کی می‌رسانیدید؟ »<br /> <br /> جبیر گفت: «عربان نسب وی را به تیره های قنص می‌رسانند و از بنی‌عجم<br /> <br /> کرد وخراج آبخوران فرات را به نع ین ۳ پسران عمرو بن‌مفرن سرد وخراج<br /> <br /> �جلد پنجم ۱۸۳۷<br /> <br /> آبخوران‌دجله را به نعمان‌سبرد واینان‌پلها زدند. آنگاه کنار رفتندو کار آ نهار ابه حذيفة<br /> <br /> سال» یعنی سال شانزدهم رخ داد.</div>

Admin