http://jomnamag.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C%3A%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85%3A%D8%B3%D8%A7%D9%84_%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA_%D9%88_%D8%AF%D9%88%D9%85%D9%85 2026-05-10T19:16:27Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.40.1 http://jomnamag.org/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C:%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85:%D8%B3%D8%A7%D9%84_%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA_%D9%88_%D8%AF%D9%88%D9%85%D9%85&diff=101&oldid=prev 2023-10-17T15:31:55Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی « آنگاه سال پیست ودوم دذآمد. ابوجعفر گوید: در این سال چنانکه در روابت ابومعشر هست آذربیجان کشوده شد. گوید: فتح آذربیجان به‌سال بیست ودوم‌بود وسالار آن مغيرة بن شعبه بود. و اقدی نیز چنین گفته» ولی سیف‌بن عمرگوید که فتح آذربیجان بسه سال هیجدهم ه...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> آنگاه سال<br /> پیست ودوم دذآمد.<br /> <br /> ابوجعفر گوید: در این سال چنانکه در روابت ابومعشر هست آذربیجان<br /> کشوده شد.<br /> <br /> گوید: فتح آذربیجان به‌سال بیست ودوم‌بود وسالار آن مغيرة بن شعبه بود.<br /> و اقدی نیز چنین گفته» ولی سیف‌بن عمرگوید که فتح آذربیجان بسه سال هیجدهم<br /> هجرت» پس از فتح همدان وری و گر گان بود. و پس از آنکه سپهبد طبرستان<br /> بامسلمان‌صلح کرد. گوید همه این‌ها به‌سال هیجدهم بود.<br /> <br /> گوید: قصهٌ فتح همدان به روایت سعید چنان بسود که وقتی نعمان به‌سبب<br /> <br /> �آوردند» واين آغاز فتح بود. گروهی را به جای پادگان قلعه نهادند که آنجا را نگه<br /> دار ند و اردو گاه آنها را بنام‌مرغزار (مر ج)مر جالقلعه» نام‌نهادند آنگاه ازمر جالقلعه<br /> سوی نهاوند رفنند وبه قلعه ای رسیدند که جماعتی آنجابودند ونسیر ین ثوررا بامردم<br /> بنی‌عجل و بنی حنیفه آنجا نهادند که‌به‌وی‌انتساب گرفت بسیرپس از فتج نهاوند قلعه<br /> راگشود ومردم‌بنی‌عجل و بنی‌حنیفه که‌باوی آنجا مانده بودند در جنک‌نهاو ند حضور<br /> نیافتند جون غنیمت نهاوند و قلعه‌ها را فراهم آوردند همه در آن شريك بودند.<br /> از آنرو که هر گروهی گروه دیگر رانیرو داده بوده‌همه جاهایی راکه میان مر جالقلعه<br /> و نهاوند بود واز آنجا گذشته بودند یا در آنجا مقر گرفته بودند به‌صفت آن نامیدند.<br /> <br /> در یکی از تبه‌های‌ماه» سواران ازدحام کرده بودند و آنجا را ثنية‌ال ر کاب<br /> (تبةً سواران) نامیدند. تبةً دیگر بود که راه آن به دور سنگی می‌پیچد و آنرا ملویه<br /> <br /> پیچیده) نامیدند ونامهای قدیم آن فراموش شد وبوصف نامیده شد.<br /> <br /> به کوه بلندیگذشتند که برتر از کوههای‌مجاور بود ویکی آنهاکفت:«گوبی<br /> <br /> این دندان سمیره است.» سمیره يك زن مهاجر بود از تبرةٌ بنی‌معاویةین ضب که<br /> <br /> نهاوند فرستادکه تاهمدان رفتند وخسرو شنوم با آنها صلح کرد که‌از آنجا باز آمدند<br /> آنگاه کافر شد. وچون‌دستورنعيم جزو دستورها از پیش عمر آمد؛ باحذیفه وداع<br /> گفت» حذبفه نیز با وی ودا ع گفت؛ نعیم آهنگ همدان داشت و حذیفه سوی کسو فه<br /> باز می‌ کشت وعمربن بلال‌بن حارث را در ماه‌ها جانشین حویش کرده بود.<br /> <br /> نامهةٌ عمر به‌نعیم ین مقرن چنین بود کسه سوی همدان رو وسویدین مقرن را<br /> با مقدمهٌ خو بش بفرست. ربعی «&quot; . عام ومهلهل بن‌زید» آن طایی و این تیمی بر دو<br /> <br /> تاریخ جصان<br /> <br /> �را برد و آنجا را قصراللصوص (دزدان) نامیدند. آنگاه نعیم ازتپه روان شد ومقابل<br /> همدان فر ود آمد.<br /> <br /> مردم همدان حصاری شده بودند» نعیم آنجا را محاصره کرد وما بین همدان<br /> وجرمیذان را بگرفت ومسلمانان بسرهمه ولایت همدان تسلط يافتند. وچون مردم<br /> شهر این بدیدند صلح خواستند بشرط آنکه با کسانی که به صلح آمده بودند یکسان<br /> باشند. نعیم چنان کرد وپذیرفت که جزیه بدهند وذمی شوند.<br /> <br /> تنی چند ازمردم کوفه» عصمین‌عبدالله‌ضبی و مهلهل بن‌زید طایی و سماكبن<br /> عبیدعبسی و سمال بن مخر مه اسدی و سماكك بن خرشه‌انصاری» را به‌دستبی گماشت‌واینان<br /> نخستین کسانی بودند که بر پادگانهای دستبی گماشته شدند و بادیلمان جنگ کردند.<br /> <br /> اما بههکفتة و اقدی فتح همدان وری به سال بیست وسوم بودگوید: به‌قولی<br /> فاتح ری قرظة‌بن کعب انصاری بود.<br /> <br /> گوید: ربیعه‌بن‌عثمان به‌من گفت که فتح همدان درجمادی‌الاو ل ششماه پس از<br /> کشته شدن عمربن خطاب بود وسالار آن مغیرةبن شعبه بود.<br /> <br /> گوید: به‌قولی فتح ری دوسال پیش از درگسذشت عمر بود» وبقولی وقتی<br /> عمر کشته شد سپاه وی مقابل ری بود.<br /> <br /> سیف گوید: در آن اثنا که نعیم بادوازده<br /> <br /> تاریت جحات<br /> <br /> هز ار سپاه درشهر همدان بود وبسه<br /> <br /> �جلد پنجم ۳<br /> سامان آن پرداخته بود» دیلمان ومردم ری و آذر بیجان باهم‌دیگر نامه نوشتند وموتا<br /> بادیلمان حر کت کرد ودر وا ج‌روذفرود آمد وزینیی»ابو الفرخان بامردم بیامد و بدو<br /> پیوست و اسفندیار بر ادر رستم بامردم آذر بیجان بیامد و بدوپیوست؛ سران پادگانهای<br /> دستبی حصاری شدند وخبر را برای‌نعیم فرستادند که بزیدبن‌قیس را جانشین خود<br /> کرد وباسیاه سوی آن‌گرودها روان شد ودر واج روذ مقابل آنها فرودآمد. در آنجا<br /> جنگی سخت کردند که به عظمت همانند نهاوند بود و کم از آن نبود» واز پارسیان<br /> جندان کشته شد که‌بشمار نبود وجنگشان ازجنگك‌های‌بزرگ کمتر نبود.<br /> <br /> وچنان بود که اجتما ع‌گروهها را برای عمرنوشته بودند که بیمناكك شد ونگران<br /> سر نوشت جنکث شد و پیوسته در انتظار خبر مسلمانان بود که ناگهان پيك با بشارت<br /> آمد که عمر گفت: بشیری؟<br /> <br /> گفت: «ئه» عروه)<br /> <br /> وچون باردیگر پرسید «بشیر؟» بدانست و گفت: «بشیرم»<br /> <br /> عمر گفت: «فرستادة نعیم؟»<br /> <br /> گفت: «فرستادة نعیم»<br /> <br /> گفت: «خبر جیست؟»<br /> <br /> گفت: بشارت فتح وظفر و خبر را باوی‌بگفت.<br /> <br /> عمر ستایش خداکرد و بگفت تا نامه را برای مردم بخو اندند که ون<br /> ستابش کردند.<br /> <br /> پس از آن سماك بن مخرمه وسمالاین عبید وسماله بن خرشه با فرستادگان<br /> مردم کوفه با خمسها پیش عمر آمدند وازنسبشان پرسید که هرسه سماكك نسب خوبش<br /> <br /> عمر گفت: «حدایتان مباركك بدارد. خدایا اسلام را بسوسیلهةٌآ نهارفعت بده و<br /> <br /> آنها را به اسلام تأیید کن»<br /> ۰ &gt; تایح بسا 5<br /> <br /> �سس سس ام تم تصیست سس سس<br /> <br /> ۱۹۷۴ ترجمةٌ تادیخ‌طبری<br /> <br /> گوید: دستبی از همدان بود وپادگانهای آن باهمدان بود تا فرستاده جواب<br /> عمربن خطاب را برای نعیم‌ین مقرن آور د که چنین بود: «اما بعد» یکی را درهمدان<br /> جانشین خویش کن وسمالبن خرشه را به كمك بکیربن عبدالله فرست وخودت<br /> ح رکت کن و باوی برو و با جمعشان تلاقی کن و آنجا بمان‌که ازهمه ولایتها معتبر تر<br /> است وبرای منظور تومناسبتر.»<br /> <br /> کوید: سماك بن مخرمسه بنیانگزار مسجد سماك بوده نعیم مکتوب صلح<br /> همدان را تجدید کرد ویزیدین قیس همدانی راآنجا نهاد وبا سیاه برفت تا به ری<br /> رسید و نخستین کس از عربان بود که سوی دیلمان رفت.</div>

Admin