http://jomnamag.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C%3A%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85%3A%D8%AF%D8%B1_%D9%87%D9%85%DB%8C%D9%86_%D8%B3%D8%A7%D9%84_%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D8%B1%D9%87_%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%AF%D9%87_%D8%B4%D8%AFتاریخ طبری:جلد پنجم:در همین سال جزیره کشوده شد - تاریخچهٔ نسخهها2026-05-10T19:09:56Zتاریخچهٔ نسخهها برای این صفحه در ویکیMediaWiki 1.40.1http://jomnamag.org/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C:%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85:%D8%AF%D8%B1_%D9%87%D9%85%DB%8C%D9%86_%D8%B3%D8%A7%D9%84_%D8%AC%D8%B2%DB%8C%D8%B1%D9%87_%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%AF%D9%87_%D8%B4%D8%AF&diff=84&oldid=prevAdmin: صفحهای تازه حاوی « مریم بسا �جلد پنجم ۱۸۶۱ درهمینسال جز بر ه کشو ده شد این مطابق روابت سیفاست» اما ابن اسحاقگوید که بهسال نوزدهمهجرت کشوده شد وقصةٌ فتح آن چنان بود که عمر به سعدبنابیوقاص نوشت اکنون که حد | شام وعراقرا برای مسلما نان کشود سیاهی سوی ج...» ایجاد کرد2023-10-17T13:45:15Z<p>صفحهای تازه حاوی « مریم بسا �جلد پنجم ۱۸۶۱ درهمینسال جز بر ه کشو ده شد این مطابق روابت سیفاست» اما ابن اسحاقگوید که بهسال نوزدهمهجرت کشوده شد وقصةٌ فتح آن چنان بود که عمر به سعدبنابیوقاص نوشت اکنون که حد | شام وعراقرا برای مسلما نان کشود سیاهی سوی ج...» ایجاد کرد</p>
<p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br />
مریم بسا<br />
<br />
�جلد پنجم ۱۸۶۱<br />
<br />
درهمینسال<br />
جز بر ه کشو ده شد<br />
<br />
این مطابق روابت سیفاست» اما ابن اسحاقگوید که بهسال نوزدهمهجرت<br />
کشوده شد وقصةٌ فتح آن چنان بود که عمر به سعدبنابیوقاص نوشت اکنون که<br />
حد | شام وعراقرا برای مسلما نان کشود سیاهی سوی جزبره فرست و بکی از سه<br />
کس خالدبنعرفطه يا هاشمبنعتبه یا عباضبنغنم را سالارشان کن.<br />
<br />
وقتی نامه عدر بهسعد رسید کفت: «امیرمومنان عیاضبنغنم را از آنرو آخر<br />
آورده که دل با اودارد که سالارش کنم؛» اورا سالار می کنم.»<br />
<br />
پس اورا فرستاد وسپاهی همراه وی کرد ابوموسی اشعریرا نیز همراهوی<br />
فرستاد؛ با پسرشعمر که ثوسال بود و کاری بهعهدهنداشت. عشمانبنا بی العاص قفی<br />
را نیز فرستاد» و این به سالنوزدهم بود.<br />
<br />
گوید: عیاض سوی جزبره روان شد و با سپاه خویش مقابل رها اردو زد .<br />
مردم آنجا با وی صلح کردند که جز یه دهند».حران نیز پس از رها صلح کرد ومردم<br />
آن عهدهدار جزیه شدند. آنگاه ابوموسی اشعری را سوی نصیبین فرستاد» عمربن<br />
سعد را نیر با گروهی سوی راسالعین فرستاد که عقبدار مسلمانان باشند وخود او با<br />
<br />
جنگی کرد و در اثنای آن صفو انبنمعطل سلمی به شهادت رسید. آنگاه مردم آنجا<br />
را عثمانبن ابی العاص صلح کردند که جزده بدهند» هرخانهای داگ دبنار» پس از آن<br />
<br />
فتح قیسار به 1<br />
<br />
�۱۸۶۲ ترجمهتادیخطبری<br />
<br />
شد واین به هنگامی بودکه عمربه سعد نوشته بود قعقاع را با چهار هزارکس از<br />
سپاه خویش به كمك ابوعبیده فرستد که در حمص بود و رومیان قصدوی کرده<br />
بودند- وسالاران دیگر برون شدند واز ساحل وغیر ساحلراه جزیره گرفتند.سهیل<br />
ابنعدی باسپاه خود از راهساحل تا رقه رفت » وچنان بود که مسردم جزبره وقتی<br />
ح رکت سپاه کوفه را شنیده بودند سوی ولایت خویش باز آمده بودند . سهیل در<br />
مقابل آنها اردو زد ومحاصرهشان کرد تا بصلح آمدند» زیرا باهمدیگر کفته بودند:<br />
« شما که مابین مردم عراق وشامید از چه با آنها واينها به جنک ماندهاید؟ »<br />
<br />
آنگاه کس پیش عیاض فرستادند که اردو گاه وی در ناحیهً وسطای جزیره<br />
بود و مسلمانان نظر دادند که تقاضای صسلحشان را ببذیر که بیعت کرد و از آنها<br />
پذیرفت.<br />
<br />
عدیبنسهیل بهفرمان عیاض کهسالار جنک بود پیمان بست و آنچه را که به<br />
جنک گرفته بودند ومردمش پذیرفتار جزیه شده بودندذمی به حساب آمدند.<br />
<br />
گوید: عبداللهبنعتبان نیز برفت تا به موصل رسید و از راه بلد سوینصیبین<br />
رفت که به صلح آمدند که مانند مردم رقه بیمناك شده بودند و مانند آنها صلح کردند<br />
و آنچه از پیش به جنکگرفته شده بود ذمی به حساب آمد .<br />
<br />
گوید: و لیدینعقبه نیز برفت تا به محلبنیتغلب وعربان جزیره رسید که<br />
همگان از مسلمان و کافر همراه وی شدند بجز قوم ایادبننزا رکه کو چ کردند و به<br />
سرزمین روم رفتند وولید ماجرارا برای عمربنخطاب نوشت وچون مردم رقه و<br />
نصیبین به اطاعت آمدند» عیاض سهیل وعبدالله را به وی پیوست که با سپاه سوی<br />
حران رفت وتا حران همه جاراگرفت. وچون آنجا رسید مردم تعهد جزیه کردندکه<br />
از آنها پذیرفت وهمه کسانی را که پس از مغلوب شدن جزیه پذیرفته بودند ذمی به<br />
حساب آورد .<br />
<br />
گوید: پس از آن عیاض» سهیل ۰۰ !اه را سوی رها فرستاد که تعهدجزیه<br />
<br />
�جلد پنجم ۱۸۶۳<br />
<br />
کردند ودیگران نیز همانند آنها ذمی به حساب آمدند. بدینسانجزیره از همهولایتها<br />
آسانتر گشوده شد و این » برای مردم آنجا و مسلمانانی که آنجا مقیم شدند خفتی<br />
بوو :<br />
<br />
گوید: وقتی عمربه جابیه آمد وسباه حمص جنگگرا به سر برد حبیب بن مسلمه<br />
را به كمك عیاض فرستاد. چون عمر از جابیه برفت ابوعبیده نامه نوشتوخواست<br />
که عیاضبنغنم را به اوملحق کند که خالد را سوی مدینه برده بود» عمر عیاض را<br />
پیش وی فرستاد وسهیلبنعدی وعبداللهپنعبدالله را سوی کوفه فرستاد که روانة<br />
مشرق کند حبیببنمسلمه را نیز عامل عجمان جزیره وجنگك آنجا کردوو لید بنعقبه<br />
را عامل عربان جزیره کردکه در آنجا به کار حویش پرداختند.<br />
<br />
کوید: وچون نامةٌ ولید به عمر رسید» به شاه روم نوشت: «شنیدهام کهیکی<br />
از قبایل عرب دیار مارا رها کرده وسسوی دیار تو آمده بخداء آنها را بیرون کنو<br />
گرنه همه نصاری را سوی دیار تومیرانیم.» وشاه روم آنها رابرون کرد» چهارهزار<br />
<br />
کسانی کهاز طرفقومخویش با سعد و اسلاف ویصلح کردهاند» شما دانید و آنها؛<br />
اما کسانی که نکردهاندبر ضدشاندستاو بزی نداری.<br />
<br />
ولید دربارة آنها بهعمر نوشت که جواب داد:«اینعاص جزیرةالعرب است<br />
<br />
که در آنجا جز اسلام پذیرفته نشود» بگذارشان» بشرط آنکه مولودی را نصرانی<br />
<br />
�۱۸۶۴ ترجمهةٌ تادیخ طبری<br />
<br />
ابوسیف تغلبیگوید: پیمبر خداصلی اللهعلیهوسلم با فرستاد گان تغلبپیمان<br />
<br />
کو چکنند و برو ند» ز کاتی راکه از اموالشان میگیرید دو برابر کنید و آنرا جزیهبه<br />
حساب آرید که از گفتگوی جزیه خشمگین میشو ند » شرط کنید که مسلمان زاده را<br />
نصرانی نکنند.»<br />
<br />
کوید: فرستد گاد فوم سوی مر رفتند» ولید نیز سران و دینداران نصاری<br />
را فرستاد؛ عمربه آنهاگفت: « جزیه بدهید »<br />
<br />
گفتند: «مارا به دیارمان برسان» بخدا اگر جزیه برما مقر رکنی به دیسارروم<br />
میرویم؛ بخدا مارا میان عربان رسوا میکنی. »<br />
<br />
عمر گفت : « حودتان خودتان را رسوا کردهاید و باآن جماعت از عربان<br />
اطراف که مخالفت کردهاند و رسوا شدهاند همانند شدهاید . بخدا باید حقیر انه<br />
جزیه بدهید. اگر سویروم گریز ان شوید دربارة شما نامه نسویسم آنگاه اسیرتان<br />
کنم.»<br />
<br />
گفتند: «چیزی از ما بگیرونام آنرا جزیه مگذار.»<br />
<br />
گفت: «مانام آنرا جزیه میگذاریم وشما هرچه میخواهید بنامید .»<br />
<br />
علیبنابیطالب گفت: «ای امیرمومنان مکر سعد ز کات را دو برابر از آنها<br />
نگرفته است؟»<br />
<br />
گفت: «چرا» وسخن علی ع را شنید وزکات را به جایجزیه از آنهاپذیرفت<br />
<br />
�جلد پنجم ۱۸۶۵<br />
<br />
سیرد که پس از رفتن ولید در کار شتران وی خیانت کرد .<br />
کوید: فتح جزیره درذیحجه سال هفدهم بود.<br />
در همین سال, یعنیسالهفدهم؛ عمر به آهنگك شام از مدینهبرون شدو به فتة<br />
<br />
سر غْ رسید سران سیاهها پیش وی آمدند و گفتند: « ولابتوبایی است.» واوبا کسان<br />
سوی مدینه با زگشت .<br />
<br />
عبدا لله بن عباس کوبد: عمر به آهنگک غزا برون شد مهاجران وانصار با وی<br />
بودند همه کسان آمده بودند وچون به سر غ رسید سران سپاهها ابوعبیدةبنجراح و<br />
یزید بنابیسفیان وشر حبیل بنحسنه پیش وی آمدند و گفتند: «ولابت وبابی است»<br />
<br />
عمر گفت: «مهاجران نخستین را به نزد منفراهم آر »<br />
<br />
گو بد: وچون فراهمشان آوردم وبا آنها مشورت کرداختلاف کردند: بعضی.<br />
شان می گفتند: « بتصد خدای و ئواب اوسفر کردهای»روانیست که بهسبب بلایی که<br />
رخ داده از سفر بازمانی»<br />
<br />
بعضی دیگر میگفتند: «بلاست و نابودی که نباید سوی آن روی »<br />
<br />
وچون قوم اختلاف کردند گفت: «بروید». آنگاه گفت : « انصاریانی راکه به<br />
این دیار مهاجرت کردهاند پیش منفراهم آر »<br />
<br />
گوید: وچون فراهمشانآوردم با آنها مشورت کرد که چون مهاجران بودند؛<br />
کویا سخنان آنها را شنیده بودند وهمانند آنسخن آوردند و جوناختلاف کردند<br />
گفت: (بروید)<br />
<br />
و و ۱۳<br />
<br />
�۱۸۳۶۶ ترجمهٌ تاریخطبری<br />
<br />
فراهم آر»<br />
<br />
وچون فر اهمشان آوردم با آنها مشورت کرد که اختلافنکردند و گفتند: «با<br />
کسانبر گرد که بلاست وفنا »<br />
<br />
گوید: عمر به من گفت: «ابنعباس ! میان مردم بانگ بزن و بگو :<br />
«امیرمومنان میگوید که من صبحگاهان سوار میشوم» شما نیز سو ار شوید. »<br />
<br />
گوید: صبحگاهان عمر سوارشد کسان نیسز سوارشدند وجون به دور وی<br />
فراهم آمدند گفت: «ایمردم» منباز میگردم » شما نیز با زگردید »<br />
<br />
ابوعبیدةبنجراح گفت: « از تقدیر خدا می گریزید؟»<br />
<br />
گفت:«آری» از تقدیر خدا سوی تقدیرخدا میگریزیم. اکریکی به درهای<br />
رود که دو کناره دارد یکی سرسبز ودیگری خحشك» آنکه بر کنارءٌ خشك میچر اند<br />
به تقدیر خدا میچراند و آنکه بر کنارة سرسبز میچراند به تقدیر خدا میچراند.»<br />
<br />
آنگاه گفت: «ای ابوعبیده بهتر بود این سخن راکسی جزتو میگفت » واو<br />
را از مردم به کناری کشید که با وی سخن کند.<br />
<br />
گوید: « در این هنگام عبدالرحمان بنعوف بیامد کهعقب ماندهبودوشبانگاه<br />
با کسان حضور نداشته بود و گفت: «جه خبر است؟»<br />
<br />
وچون قصه را با اوبگفتند گفت: «حدیثی در اینباره به نزد من هست.»<br />
<br />
عمر گفت: «تو به نزد ما امین و راست کفتاری» حدیث جیست!)<br />
<br />
گفت: «شنیدم که پیمبر خدا صلی اللهعلیهوسلم می گفت که وقتی شنیدید در<br />
دیاری وبا هست آنجا نروید واگر وبا آمد و آنجا هستید بهفرار ازوبا برونمشوید؛<br />
یعنی تنها به قصد فرار برون مشوید »<br />
<br />
عمر گفت: «حمد خدای» ای مردم به راه افتید» و به راه افتاد.<br />
<br />
سالمبن عبدالله گوید: عمر بسه سببحدیسث عبدالرحمان بنعوف با کسان<br />
<br />
باز گشت و چون عمر باز گشت» عمال سپاهء! .کي حویش باز کشتند .<br />
<br />
�جلد پنجم ۱۸۶۷<br />
<br />
ام| روایت سیف چنین است کهگوید: در شام ومصروعراق وبا شد و در شام<br />
بماند. در محرم وصفر درهمه شهرها کسانبمردند و و بابر حاست که به عمر نوشتند»<br />
مکر از شام.<br />
<br />
گوید: عمر بیامد وچون نزديك شامرسید» شنید که و با سختترشد.<br />
<br />
صحابیان گفتند: « پیمبر حداصلی اللهعلیهوسلم فرمود که وقتی به دیاریوبا<br />
هست آنجا مروید وچون به دیاری وبا آمد و آنجا هستید از آن بیرونمشوید. »<br />
<br />
پس عمر بازگشت وچون وبا برفت به اونوشتندو از آنها که بهجا ماندهبودند<br />
سخن آوردند واودر ماهجمادیالاول سالهقدهم کسانرا فراهسم آورد و دربارة<br />
کارولایات با آ نهامشورت کرد و گفت: «درنظردارم که در ولایات بگردم و درکار-<br />
های مسلمانان بنگرم» رای شما چیست؟ »<br />
<br />
کوید: کعبالاحبار که درمیان جمع بود و درهمان سال اسلام آورده بود؛<br />
گفت: «ای امیرمژمنان میخواهی از کدام ولایت آغاز کنی؟ »<br />
<br />
کفت: « ازعراق»<br />
<br />
گفت: «چنین مکن کهشر ده جزء است وخیر دهجزء» يكجزء خیر در مشرق<br />
است ونه جزء در مغرب ويكجزء شر در مغرب است ونه جزء در مشرق» شاخ<br />
شیطان آنجاست با هربیماری سخت»<br />
<br />
باشد» بخدابوسیلةًمردم آننصرتر خ دهد چنانکه بوسیلهًسنگبرقوم لوط نصرترخ<br />
نمود. »<br />
<br />
قاسم بن ابی امامهگو ید: عثمان گفت: «ای امیرمومنان سغرب سرزمین شر<br />
است» شر را ده قسمت کردهاند يك جزء درهمةٌ مردماست و بقیه آنجاست.»<br />
<br />
م9 سر 3 ۳<br />
مه ها ار ا ا ا ات یات ام ی ی و ۳ ۳۳<br />
<br />
�۱۸۶۸ ترجمهٌ تادیخ طبری<br />
<br />
مرزهای عرب را نگهدار ند وبه شهرها کمك فر ستند اما مو اریث مردمعمو اسرو به<br />
تباهی دارد؛ از آنجا آغاز می کنم»<br />
<br />
ربیع بن نعمان گوید: عم رگفت: «مواریث مردم درشام روبهتباهی دارد» از<br />
آنجا آغاز میکنم و مواریث را تقسیم می کنم و آنچه را قصد دارم به انجام<br />
میرسانم» آنگاه باز میگسردم و در ولایات میروم و فرمان خویش را به آنها<br />
میدهم. »<br />
<br />
گوید: عمر چهاربار سوی شام رفت؛ دوبار بهسال شانزدهم ودوبار بهسال<br />
هفدهم در سفر اول سالهندهم وارد شام شد.<br />
<br />
محمد بن مسلم گو ید : پیمتز خداصلی اللهعلیه وسلم گفت:« حفط را به ده جسزء<br />
<br />
جزء تقسیم کردند نه جزء در زنان است ويك جزء در کسان دیگر. حسد را به ده<br />
جزء تقسیم کردند نه جزء در عرب است ويك جزء در کسان دیگر. تکبر را به ده<br />
جز ۶ تقسیم کردند نه جزء در رومیان است و يك جزء در مردمدیگر .»</div>Admin