http://jomnamag.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C%3A%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85%3A%D8%AA%D8%B9%DB%8C%DB%8C%D9%86_%D9%85%D9%82%D8%B1%D8%B1%DB%8C_%D9%88_%D8%AA%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D8%A8_%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86 2026-05-10T19:14:14Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.40.1 http://jomnamag.org/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C:%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85:%D8%AA%D8%B9%DB%8C%DB%8C%D9%86_%D9%85%D9%82%D8%B1%D8%B1%DB%8C_%D9%88_%D8%AA%D8%B1%D8%AA%DB%8C%D8%A8_%D8%AF%DB%8C%D9%88%D8%A7%D9%86&diff=66&oldid=prev 2023-10-17T13:21:04Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی « سخن از نعیین مقر دی و تر تیب د.بوان در این سال عمر برای مسلمانان مقرری معین کرد ودیوانها ترتیب داد و مقرری را به ترتیب سابقه معین کسرد» صفوانبن امه و حارث‌بن‌هشام و سهیل و کسانی را که در فتح مکه مسلمان شده بودند مقرری از مسلمانان پیشین کمتر دا...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> سخن از نعیین مقر دی<br /> و تر تیب د.بوان<br /> <br /> در این سال عمر برای مسلمانان مقرری معین کرد ودیوانها ترتیب داد و<br /> مقرری را به ترتیب سابقه معین کسرد» صفوانبن امه و حارث‌بن‌هشام و سهیل و<br /> کسانی را که در فتح مکه مسلمان شده بودند مقرری از مسلمانان پیشین کمتر داد<br /> که از گرفتن آن خود داری کردند و کفستند: « قبول نداریم که کسی از ما گر امیتر<br /> باشد . »<br /> <br /> عمر گفت: «مقرری به ترتیب سابقه در اسلام می‌دهمء نه اعتبار»<br /> <br /> گفتند: «جنین باشد.» و کرفتند.<br /> <br /> آنگاه حارث وسهیل باکسان خویش سوی شام رفتند و جهادکردند تا در<br /> یکی از حمله‌ها به سرزمین دشمن کشته شدند وبه قولی از طاعون عمواس‌مردند.<br /> <br /> �جلد پنجم ۱۷۹۵<br /> <br /> «از خویشتن آغا ز کن».<br /> <br /> گفت: «نه» از عموی پیمبر خحد اصلی الله‌علیه‌وسلم آغاز می کنم» آنگاه‌هر که<br /> باونزدیکتر است.»<br /> <br /> برای عباس مقرری معین کرد و از او آغاز کرد. آنگاه برای جنگاوران بدر<br /> پنجهزار پنجهزار مقرر کرد برای مسلمانان پس از بدر تا حدیبیه چهار هزار<br /> چهار هزار مقرر کرد برای مسلمانان پس از حدیبیه تا وقتی که ابوبکر ازمرتد<br /> شدگان دست بداشت» سه هزار سه هزار مقرر کرد . آنها که در فتح مکه‌حضور<br /> داشته بودند یادر ایام ابوبکر جنگیده بودند و جنگاوران پیش از قادسیه همگان<br /> سه هزار سه هس ار کرفتند. برای جنکاوران قادسیه و جنگاوران شام دوهزار<br /> دوهزار مقرر کرد وبرایآنها که سخت کوشیده بودند دوهزار وپانصد دوهزار<br /> و پانصد مقرر کرد.<br /> <br /> بدو گفتند: «چه‌شود اگرجنگاوران قادسیه‌را به‌جنگاوران پیشین ملحق کنی .۰ »<br /> <br /> گفت: «آنها را به مرحله‌ای که نیافته‌اند ملحق نمی کنم. »<br /> <br /> گفتند: «چراءآنها را که دیارشان دور بود با کسانی که دیارشان نزديك بوده<br /> واز خانه حود دفا ع کردها ند برابر گر فته‌ای؟»<br /> <br /> گفت: «کسانی که دیارشان نزديك بوده حق بیشتر دارند که در معرض خحطر<br /> ورحمت دشمن بوده‌اند. چرا مهاجر ان که سابقه دارانشان‌را با انصار برابر گرفتیم<br /> چنین نگفتند» که انصار نیز در خانةٌ خسود نصرت اسلام کرده‌اند ومهاجران از راه<br /> دور سوی آنها آمده‌اند.»<br /> <br /> برای جنگاوران پس از قادسیه ویرموك هزار»هزار مقر ر کرد. برای طبقه‌دوم<br /> پانصد پانصد مقرر کرد وبرای‌طبقه سوم سیصد سیصد مقرر کرد. مقرری همه افراد<br /> <br /> �۱۷۹۶ ترجمهةٌ تادیخ طبری<br /> <br /> غیر بدریان یعنی حسن‌وحسین وابوذر وسلمان را ببدریان پیوست» مقرری عباس<br /> بیست و پنجهزار و بقولی دو ازده‌هزار بود. به زنان پیمبر ده هزار ده هزار مقرری<br /> داد مگر آنها که سابقه‌بردگی داشتند » ز نان‌پیمبر گفتند: «پیمبر نصیب ما را بیشتر از<br /> آنها نمی‌داد» ما را برابرکنید.» وجنان کرد. قصوری‌عايشه را دوهز ار بیشتر کر دکه<br /> پیمبر او را دوست می‌داشته بود اما نگرفت.<br /> <br /> زنان جنگاوران بدر را جزوپانصد پانصدی‌ها آورد. زنان‌طبقه بعدرا تاحدیبیه<br /> چهارصد چهارصد داد وزنان بعدی‌ها را تا جنگهای پیش از قادسیه‌سیصد سیصدداد؛<br /> زنان جنگاوران قادسیه را دویست دویست داد وپس از آن‌همه‌زنهای دیگر رابرابر<br /> گرفت. کودکان را یک‌نواخت‌صدصد داد آنگاه شفصت مستمندرا فراهم آورد ونان<br /> به آنها حور انید ومقدار آن را حساب کردند که دوانبان شد وبرای هريك از آنها و<br /> عیالش ماهانه دوانبان مقر ر کرد .<br /> <br /> عمر پیش از مرگ گفته بود: «می‌خواهم مقرری را چهارهزارچهار هزار کنم<br /> که مرد يك هزار را به نزد کسان حود نهد يك‌هز ار را توشه کند » يك هزار را<br /> خر ج سلاح کند و یسك هسزار را خرج رفاه کند ۰» اماپیش از آن‌که چنین کند<br /> در گذشت ۰<br /> <br /> ابی‌سلمه‌گوید: عمر مقرری را برای غنیمت‌گیران‌که خدا غنیمت را به‌آنها<br /> داده بود معین کرد که‌سپاه مداین بودند و بعد به کوفه راه بافتند واز مداین به کوفه و<br /> بصر هو دمشق‌وحمص و اردن و فلسطین ومصر انتقال‌بافتندعمر کفت: «غنیمت ازمردم‌این<br /> شهرهاست وهر که به آنها ملحق شود و کمکشان کند و از آن دیگران یست» که به<br /> وسیله آنها شهرها ودهکده‌ها مسکون شده و صلح باآنها انجام گرفته وجزیه به آنها<br /> پرداخت شده و مرزها به وسیله آنها بسته شده و دشمن به كمك آنها در هم شکسته<br /> است 4۰<br /> <br /> آنگاه نوش ت که مقرری سال پانز دهم هجرت را يك جا بدهند.<br /> <br /> تاریت جصایر<br /> �جلد پنجم ۱۷۹۷<br /> یکی گفت: «ای امیرمومنان» چه شود اگر برای حادثه محتمل ذخسیره‌ای در<br /> بیت‌المالها بجای‌گذاری. »<br /> گفت: این سخن را شیطان بدهان تونهاده» خدا مرا ازشر آن مصون دار دکه<br /> فتنه آ بند گان خو اهد شد. برایآنها جیزی راکه خدا وپیمبر وی‌فرمان داده‌اندذخیره<br /> می‌کنم» یعنی اطاعت خداو پیمبر راکه بهترین ذخیره ماست و به كمك آن به‌اینجا<br /> رسیده‌ایم که می‌بینی . اگر این مال بهای دین یکی از شما شود به‌هلا کت افتید.»<br /> سعید کو بد: وقتی خدا فتح نصیب مسلمانان کرد ورستم کشته شد وصبر<br /> فیروزیهای شام به عمر رسید مسلمانان را فراهم آورد و گفت : « برای خلیفه از این<br /> مال چه مقدار رواست:»<br /> گفتند: «برای مصرف خاص اوءقوت‌خودش وقوت عیالش نه کمتر و نه‌بیشتر<br /> و پوشش آنها وپوشش خودش برای زمستان و تابستان ودومر کب برای‌جهادوحوایج<br /> وسواری راه‌حج وعمره؛ وتقسیم برابر آنست که مردم کوشا را به اندازةٌ کوشش<br /> دهدو کارهای مردم را سامان دهد و به هنگام سختی وبلیه امورشان را به‌عهده گیردتا<br /> پسر رود واز اهل‌غنیمت آغا زکند. »<br /> ابن‌عمر گوید: وقتی خبر فتح قادسیه ودمشق به عمر رسید کسان را فراهمم<br /> آورد و گفت: «من مردی بازرگان بودم که خدا عبال مرا به سبب بازرگانیم بی‌نیاز<br /> می‌داشت؛ شما مرا به کار حودتان مشغول داشته‌اید» به‌نظرشما از این‌مال چه‌مقدار بر<br /> من خحلال است؟»<br /> قوم بسیار سخن کردند وعلی خاموش بود.<br /> عمرگفت: های علی» توپبه نی گویی.»<br /> گفت: «جندان که ترا وعیال ترا به طور معمول کفایت کند‌واز این مال جز<br /> آن حق نداری.»<br /> <br /> قوم گفتند: (رسخن »سخن لس ان طالب است. (<br /> <br /> تاری بح بسا 5<br /> <br /> �مهاجران و از جمله عثمان وعلیو طلحه وزبیر فراهم آمدند» ز بیر گفت: «چه‌شوداگر<br /> به‌عمر بگو یم که‌چیزی برمقرری وی‌بیفزاییم. »<br /> <br /> علی گفت: «چه خوش بوداین‌کار را زودتر کرده بودیم» بيایید برویم.»<br /> <br /> عثمان گفت: «عمر را می‌شناسید» بیایید» نظر وی را ازراه دیگ ر کشف کنیم؛<br /> پیش حفصه رویم واز او به‌پرسیم و گوییم مکتوم‌دارد.»<br /> <br /> آنگاه پیش حفصه رفتند و گفتنداز جانب گروه از عمر بپرسد و کسی را<br /> نام نبرد» مکر در صورتی که افزایش را ببذبرد. « این بگفتند و از پیش وی برون<br /> آمدند .<br /> <br /> حفصه عمر را بدیدوباوی سخن کرد که آ ار خشم در چهره‌اش‌نمودار شد و<br /> گفت: «اینان کیانند.»<br /> <br /> گفت: «تا رای تورا ندانم نخواهم گفت.»<br /> <br /> گفت: «اگر می‌دانستم کیانند روسیاهشان می کردم تو که میان منو آنهایی‌ترا<br /> بخدا بهترین لباسی که پیمبر در خانهٌ توداشت جه بود؟ »<br /> <br /> گفت: «دوجامةٌ خطدار که در حضور واردان وبوقت سخن برای جماعت به<br /> تن می کرد. »<br /> <br /> گفت: «غدذایی که پیش تومی‌خوردجه بود؟ بکو؟»<br /> <br /> گفت: «نان ما نان جوبود ووقتی گرم بوه ته مانده ظرف روغن را روی آن<br /> <br /> تاریت جضان<br /> <br /> �سح هخا ات سس سس سم سح سس سس مس بسسسص ح مص رصت سح تست دز تسه مس<br /> <br /> جلد پنجم ۱۷۹۹<br /> <br /> می‌ریختیم که چرب و نرم می‌شد واز آن می‌خورد و آن را خوشمزه می‌بافت.»<br /> <br /> گفت: «به نزد توروی چه فرشی می‌نشست که از همه نرمتر بود؟ »<br /> <br /> گفت: «پارچةٌ خشنی داشتیم که در تابستان آن را تا می کردیم وزیر خودمان<br /> می‌انداختیم وچون زمستان می‌شد نصف آن را پهن می کردیم و نصف آن را روی<br /> خودمان می کشيدیم. »<br /> <br /> گفت: «ای خفصه از جانب من به این کسان بکو که پیمیر حداصلی الله‌علیه-<br /> وسلم تمکن یافت وزواید را رها کرد و به کفاف قناعت کرد من نیز تمکن یافته‌ام و<br /> زواید را رها می کنم وبه کفاف قناعتمی کنم؛ که مثال من و دویارم مانند سه کس<br /> است که راهی را پیمودند اولی برفت وتوشه‌ای بر کُرفت و به منزل رسید. آنگاه<br /> دومی به دنبال وی رفت وراه خود را سپرد وبدورسید وسومی از دنبال او برفت »<br /> اگر براه‌آنها رود وبه توشة آنها رضایت دهد به آنها ملحق شود و با آنها باشد واگر<br /> <br /> را در باره غنایمی که خداوند به‌جنگاوران قادسیه وجنگاوران شام دادیامن‌بگویید.»<br /> عمروعلی وعشمان همسخن شدن که از قر آن بگیر ند کفتند: «طبق کفتهٌ قر آن هرجه<br /> خدا از اموال این دمکده‌ها عاید پیمبر عویش کرده خاص خدا وپیمبر است»(یعنی<br /> مربوط به خدا و پیمبر است که‌خحدا فرمان‌دهد و پیمبر تقسیم کند)وخویشاو ندان‌پیمبر و<br /> بتیمان ومسکینان و براهمانده&quot; واین رابه آيةٌ دنبال آن‌توضیح کردند که‌گوید: وخاص<br /> فقر ای مهاجر ان که از دیارشان و اموالشان بیرون شده‌اند&quot;چهار خمس غنایم‌رابرای<br /> مستحقان آن نهادند»خمس از آن طبقه اول ودوم وسوم شد وچهار حمس خاص<br /> <br /> ۱- سودةا لحشر آ یه ۷<br /> م2 همات سوده أ ۸ عاید بسا 5<br /> <br /> �۱۸۵ ترجمه تادیخ طبری<br /> <br /> گیر ندگان غنیمت بود و آیهةٌ دبگر را شاهد این معنی گرفتند که‌گوید هرچه غنیست<br /> گیرید مس آن ازخداست! وخمسها را بدین‌ترتیب تقسیم کردند وعمروعلی براین<br /> همسخن شدند ومسلمانان بدان عمل کردند.<br /> <br /> برای تقسیم از مهاجراد آغاز کردند» پس از آن انصار بودند سپس تابعان که<br /> با آنها بوده بودند و کمکشان کرده بودند» آنگاه از حاصل جزیه برای کسانی که<br /> صلح کر ده بودند یا به صلح دعوت شده بودند » مقرری معین کردند که به درستی<br /> داده می‌شد » جزبه خمس نداشت و حاصل آن از آن کسانی بسود که حمایت ذم‌یان<br /> می کردند وعهده دار انجام پیمان بودند و کسانی که اعانت آنها می کردند» مگ ر کنه<br /> اینان به دلخو اه به کسانی که سهمی نداشتند از مازاد آن بخشش کنند .<br /> <br /> طبری‌گوید: به گُفتةٌ سیف بن عمرودر این سال یعنی سال پانزدهم» جنگهابود<br /> اما به کفتةٌ ابن اسحاق این جنگها به سال شانزدهم بود وروایت وی را در این‌باب‌از<br /> پیش آورده‌ایم و نیز گفتةً واقدی را نقل کر ده‌ایم.<br /> <br /> اکنون خبر حوادئی راکه در فاصلهً جنگها بود تا انقضای سالی که جنان‌که<br /> گفتيم دربارةٌ حوادث آن اختلاف بود یادمی کنیم :<br /> <br /> سعید گوید: وقتی عمر به سعد فرمان داد که سوی مداین رود.به او گفت‌زنان<br /> و نانخوران را در عتیق واگذارد وگروهی سپاه نزدآنها بجای‌گذارد و سعد چنان<br /> کرد. وهم به او گفت که این گروه راکه باعیال‌مسلمانان آنجا مانده‌اند درهمه غنیمتها<br /> شريك کند.<br /> <br /> گوید: سعد از پس فتح » دوماه در فادسیه بماند وبا عمر دربارة آنچه باید<br /> کرد نامه نوشت وزمره را سوی زبانه فرستاد. زبانه قسمتی از دشت بود که در<br /> روستا پیش رفته بود و کوفةٌ کنونی آنجاست وحيرة سابق آنجا بود. تخیرجان آنجا<br /> اردو زده بود وچون‌از آمدن عربان خبر یافت برفت و بجای نماند و به باران خود<br /> <br /> ۱ اس سود:‌ا لا ثفال آ به ۴۲ عدیع مس 5<br /> <br /> ۳<br /> <br /> �سس سس تخس سس هس سس مس سم سب<br /> <br /> جلد پنجم ۱۸۰۱<br /> <br /> پیوست.<br /> <br /> گوید: از جمله سخنانی که کودکان در اردو گاه به بازی میگفتند وزنان<br /> وقتی برساحل عتیق بودند به آنها باد می‌دادند کلماتی‌بود که زنان در زرود وذی‌قار<br /> و آن نواحی به بازی می گفته بودند از آن رو که در ماه‌جمادی دستور رسیده بو دکه<br /> سوی قادسیه ح ر کت کنند و اين از جمله اشعار عامیانه بود که برزبانعا می‌رفت زیرا<br /> میاث جمادی‌ورجب حادثه‌ای نبوده‌بود می گفتند :<br /> «عجب است و بسیار عجب<br /> «میان جمادی‌ورجب<br /> «کار قضای مقرر است<br /> رو آنکه در غبار وهمهمه دلیر ان<br /> «بهلا کت رسیده<br /> «از آن خبر می‌دهد.»</div>

Admin