http://jomnamag.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C%3A%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85%3A%D8%A8%D8%B9%D8%B6%DB%8C_%D8%A7%D8%B2_%D8%B3%D8%AE%D9%86%D8%A7%D9%86_%D8%B9%D9%85%D8%B1 2026-05-10T19:09:56Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.40.1 http://jomnamag.org/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C:%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85:%D8%A8%D8%B9%D8%B6%DB%8C_%D8%A7%D8%B2_%D8%B3%D8%AE%D9%86%D8%A7%D9%86_%D8%B9%D9%85%D8%B1&diff=134&oldid=prev 2023-10-17T19:03:54Z

<p>Admin صفحهٔ <a href="/index.php?title=%D8%A8%D8%B9%D8%B6%DB%8C_%D8%A7%D8%B2_%D8%B3%D8%AE%D9%86%D8%A7%D9%86_%D8%B9%D9%85%D8%B1&amp;action=edit&amp;redlink=1" class="new" title="بعضی از سخنان عمر (صفحه وجود ندارد)">بعضی از سخنان عمر</a> را به <a href="/index.php/%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C:%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85:%D8%A8%D8%B9%D8%B6%DB%8C_%D8%A7%D8%B2_%D8%B3%D8%AE%D9%86%D8%A7%D9%86_%D8%B9%D9%85%D8%B1" title="تاریخ طبری:جلد پنجم:بعضی از سخنان عمر">تاریخ طبری:جلد پنجم:بعضی از سخنان عمر</a> منتقل کرد</p> <table style="background-color: #fff; color: #202122;" data-mw="interface"> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <col class="diff-marker" /> <col class="diff-content" /> <tr class="diff-title" lang="fa"> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">→ نسخهٔ قدیمی‌تر</td> <td colspan="2" style="background-color: #fff; color: #202122; text-align: center;">نسخهٔ ‏۱۷ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۹:۰۳</td> </tr> <!-- diff cache key my_wiki:diff::1.12:old-129:rev-134 --> </table>

Admin http://jomnamag.org/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C:%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85:%D8%A8%D8%B9%D8%B6%DB%8C_%D8%A7%D8%B2_%D8%B3%D8%AE%D9%86%D8%A7%D9%86_%D8%B9%D9%85%D8%B1&diff=129&oldid=prev 2023-10-17T19:02:41Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی « سخنان عمر عرو قبنز بیرگوید: «عمر سخن کرد وحمدو نای‌خدا کرد)‌چنانکه باید و حدا عزو جل وروز جزا را بیادکسان آورد سپس کفت : « ای مردم مرا بکار شما گماشتند اگر امید نداشتم که بهتر ونیرومندتر از شما باشم وبه حل مهمات امور تواناتر » این کار را عهده...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> سخنان عمر<br /> <br /> عرو قبنز بیرگوید: «عمر سخن کرد وحمدو نای‌خدا کرد)‌چنانکه<br /> <br /> باید و حدا عزو جل وروز جزا را بیادکسان آورد سپس کفت : « ای مردم<br /> مرا بکار شما گماشتند اگر امید نداشتم که بهتر ونیرومندتر از شما باشم<br /> وبه حل مهمات امور تواناتر » این کار را عهده نمی کردم .همین کار<br /> عمر را بس که پیوسته انديشة حساب دارم که حقوقتان راچگونه بگیرم<br /> <br /> وبکی بدهم و باشما چگونه رفتار کنم. باری از دا می‌حواهم که اگر<br /> خدا عزوجل به‌مرحمت و كمك وتاأیید خویش عمر را در نیابد تکیه به<br /> <br /> نیرووتدبیر خویش نتواند کرد .»<br /> <br /> بار دیکر سخن کرد و گفت:<br /> <br /> «خدا عزوجل کار شما را به‌من سپرده ومی‌دانم چه چیز برایتان<br /> سودمندتر است و از خدا می‌خواهم که مرا به‌انجام آن كمك کند ودراین<br /> مورد نیز چون مسوارد دیگر مراقب من باشد» ودر کار تقسیم میان شما<br /> عدالتی را که فرمان داده به من الهام کند که من مردی مسلمانم و بنده‌ای<br /> ضعیف» مکر خدا عز و جل كمك کند. ان‌شاءالله این خلافت‌شما که به‌عهده<br /> گرفته‌امعوی‌مرا دکر.:کانیکه بزرگی خحاص خدا عزوجل است وچیزی<br /> <br /> �۳۰:۰۲<br /> <br /> از آن‌به‌بند گان‌تعلق‌ندار د. کسی نگو ید که‌عمراز وقتی‌بخلافت رسیده دیگر<br /> شده. خویشتن را نيك می‌شناسم و کارخویش را برای‌شما روشن می کنم:<br /> هر که را حاجتی باشد یا ستمی دیده باشد» یاچیزی از رفتارما را نیسندد»<br /> بمن بگوید که من یکی از شما هستم.»<br /> «آشکار و نهان‌در کارمحرمات‌وعرض‌ها از خدابترسید» بحق‌پابند<br /> باشیدو بهمدیگر تعدی مکنید که قضاوت پیش من افتد که من‌با هیچ کس<br /> تساهل نمی کنم. صلاح شما رادوست دارم وخوش ندارم که ملامتقتان<br /> کنم. غا لب‌شمادردیاری‌اقامت‌دارید که‌نه کشت‌هست نه‌شیرده» مک آنچه<br /> خداسوی آن آرد» خدا عزوجل کرم‌بسیار بشما وعده‌داد ومن‌مسئول امانت<br /> و وضع‌موجودم. ان‌شاءالله از آنچه دردسترس من‌هست مر اقبت‌می کنم و<br /> بکس وانمی گذارم و آنچه‌را دور ازمن است‌جز بوسیله‌امینان و نیکخواهان<br /> عامه مراقبت نتوانم» وان‌شاء‌الله امانت خویش را جزباًنها نمی‌سپارم.»<br /> <br /> بار دیگر سخن کرد وپس از حمد و ثنای خدا وصلوات پیغمبر گفت:<br /> <br /> «ای مردم بعضی طمعها فقراست وبعضی نومیدیهاتوانگریست.<br /> شما چیزها فراهم می کنید که نمی‌خورید و چیزها آرزو دارید که به‌آن<br /> نمی‌رسید. درخانه بروید تا مدت معین بروز گار پیغمبر خدا صلی‌الله<br /> علیه وسلم با وحی سرو کار داشتند» هر که چیزی را نهان می‌داشت وی<br /> را بنهان می گر فتند وه رکه چیزیرا عیان‌می کرد اورا به عیان‌می گرفتند؛<br /> اعلاق :ناش غویش وا بدا بنمایید کنه نهان ها وا ختفا:بهتر داند ‏ هر<br /> که چیزی بما نماید و پندارد که نهان وی نيك است » تصدیق<br /> اوبکنیم وهر که ظاهری نکونماید گمان نيك‌بدو بریم. بدانید که بعضی<br /> <br /> �اوچنین کنند. ای مردم! خوش دارم که بی‌سود وزیان سر بسر جان‌برم.<br /> امیدو ارم اک رکم یا بیش میان شما باشم بحق عمل کنم» ان‌شاءالله» وهر<br /> مسلمانی اگرچه درخانةٌ خود باشد حقی که از مال خدا دارد باو رسد و<br /> برای‌گرفتن آن‌تلاش‌نکند ورنج نبرد. اموالی راکه روزیتان کرده سامان<br /> دهید. اندل‌با مدارا بهتراز بسیار با خشونت. فتل یکجور مرگ اس ت که<br /> <br /> «خدا را دراین بر کت آخرت ودنیا که بی‌خو است وتقاضا بشما<br /> داد شکر مقرر است و حجت تمام. خدا شما را که چیزی نبودید برای<br /> حویش و عبادت خویش آفرید» می‌توانشت شما را ناچیزترین مخلوق<br /> خویش کند» شما را مخلوق معتبر خویش کرد ومطیع چیزی جز خویش<br /> نکرد وهرچه را در آسمانها وزمین هست مسخر شما کرد و نعمتهای عیان<br /> ونهان خویش را بشما داد و بدشت ودریا برنشاند واز بر کات روزی داد<br /> مکر سپاسگزاری کنید» بشما گوش وچشم داد» بعضی نعمتهای خدا عام<br /> بنی آدم است وبعضی را خاص اهل دین شماکرد. اما همه نعمتهای عام<br /> وخاص را در دوران‌وزمان وطبقه شما نهاده وهريك از این نعمتها را که<br /> حاص یکی کرده اگرمیان کسان تقسیم کند ازشکر آن درمانند وحقگزاری<br /> آن نتوانند مگر بیاری خدا وایمان بخدا وپیمبر وی.<br /> <br /> «اين زمین‌را بشماسب ده‌اند که‌برمردمش تسلط يافته‌اید خدادینتان<br /> <br /> * تاریت جضان<br /> <br /> �۳:۵۴<br /> <br /> ترجماتادیخ‌طبری ‏<br /> را ظفر داد و بیروندین شماجزدو امت‌مخالفت‌نمانده که‌یکی بخدمت اسلام<br /> ومسلمانان در است و کار شما می کند که لوازم معاش وحاصل رنج و<br /> عرق‌جبینشان را می گیر ند: زحمت آنها می‌بر ند و منقعت شما می‌برید. و<br /> امت دیگرشب وروز منتظر حوادث خدا وسطوت اوست وخدا دلهایشان<br /> را ار ترس آ کنده است پناهگاهی ندار ند که آنجا رو ند ومقری ندارند که<br /> <br /> باذن خدای وعافیت‌جلیل عام که اين امت از آغاز اسلام بهتر از آن نبوده»<br /> نتو ان کرد ومقدار آن‌نتوان دانست وادای‌حق آن نتوان کرد. شکرشاکران<br /> <br /> لطت‌خدای. ازخحدایی که جز او خحدایی نیست ومارا باین امتحان آورده<br /> می‌خواهیم که‌عمل بطاعت و شتاب در کار رضایت‌خویش رانصیب ما کند.<br /> <br /> بند کان نحدا» امتحان خدا را بیاد آرید ودر مجلسهاتان تنها و<br /> دو بدو از خدا بخواهید که نعمت‌خویش را برشما تمام کند که خدا بموسی<br /> فرمود: قوم خویش را از تاریکیها بروشنی بر وایام خدا را بیادشان آر.<br /> وهم او به‌محمد صلی‌الله علیه وسلم فرمود: بیاد آریدکه دراین سرزمین<br /> اندل وزبون بودید.<br /> <br /> «اگر آنوقت که زبون بودید و ازبر کات دنیا محروم‌بودید بر اه<br /> حق می‌رفتید و بسدان خوشدل بودید و معرفت خحدا و دین خدا<br /> داشتید و بسبب آن امید خیر پس از مرگ داشتید ء باز چیزی بود؛<br /> اما چنان بودید که معاشتان از همه کسان سختتر بود و جهلتان<br /> <br /> بخدا ازهمه‌ر اسختر بود. اگراین -۰ کش‌خد ایتان نصیب کرد برای دنیایتان<br /> <br /> �جلد پنجم ۳۱۰۵۵<br /> جز این فایده نداشت که مایه اطمینان آحرت است که همه آنجا می‌رو ند و<br /> همچنان درتنگی معاش بودید» حق بود که‌بدان‌سخت دلبسته باشید و آن-<br /> را بردینهای دیگر غلبه دهید» چه‌رسد به‌اینکه بر کت دنیا وحرمت آخرت<br /> را برای شما هر کدامتان باهم بخواهد فراهم آورده‌است. پس می‌باید<br /> دلهایتان را بدارید» جز آنجا که حق‌خدا را شناخته باشید و بدان عمل کنید<br /> وجان خویش را بطاعت وی وادارید ودرعین مسرت از نعمت بر آن<br /> بیمنالك باشید که مبادا از دست برود وانتقال و تحویل یاب د که هیچ چیز<br /> چو نکفران» سبب زوال نعمت نشود» شکر مایه‌ایمنی از تخیر است و<br /> موجب نمو نعمت وسبب‌زیادت. به‌حعاطر خدا امرونهی شما برمن و اجب<br /> <br /> است.</div>

Admin