http://jomnamag.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C%3A%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85%3A%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%84%D8%A7%D9%81_%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%D8%B7%D8%A7%D8%B9%D9%88%D9%86_%D8%B9%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%B3 2026-05-10T19:14:45Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.40.1 http://jomnamag.org/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C:%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85:%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%84%D8%A7%D9%81_%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87%E2%80%8C%DB%8C_%D8%B7%D8%A7%D8%B9%D9%88%D9%86_%D8%B9%D9%85%D9%88%D8%A7%D8%B3&diff=85&oldid=prev 2023-10-17T13:51:51Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی « اختلاف دد بادهٌ طاعون عمو اس که‌دد چه‌سال بود این اسحاق کو ید: وچون سال هیجدهم در آمد طاعون عمواس رخ دادکه مردم نابود شدندء ابوعبیدةبن‌جرا ح که سالار مردم بود در گذشت ونیز»معاذین‌جبل و یز بدبن ابی‌سفیان وحارث بن‌هشام وسهیل بن‌عمرووعتبة...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> اختلاف دد بادهٌ طاعون<br /> عمو اس که‌دد چه‌سال بود<br /> <br /> این اسحاق کو ید: وچون سال هیجدهم در آمد طاعون عمواس رخ دادکه<br /> مردم نابود شدندء ابوعبیدةبن‌جرا ح که سالار مردم بود در گذشت ونیز»معاذین‌جبل<br /> و یز بدبن ابی‌سفیان وحارث بن‌هشام وسهیل بن‌عمرووعتبة بن‌سهیل و بزرگان‌مردم.<br /> ابومعشر نیز گوید: طاعون عمواس به سال هیجدهم بود.<br /> <br /> �جلد پنجم ۱۸۶۹<br /> <br /> خانه یکی به این بیماری دچار شده » میتوانید که از این دهکده دوری کنید و<br /> به ولایات دیگر روید تا این وبا برود» اکنون به شما می‌گوی مک هکداميك از اقسام<br /> پرهیز از وبا مکروه‌است: اینکه کسی برود وپندارد اگر مانده بود می‌مرد.یا آنکه<br /> مانده ونرفته پندارد که اگر برون شده بود نمی گرفت. اگر مرد مسلمان چنین گمان<br /> نکند میتواند که برون شود واز وبا دوری کند.به سال‌طاعون عمو اس‌باابوعبيدة<br /> ابن‌جراح بودم وچون‌کار بیماری‌بالاگرفت وخبر به عمر رسید به‌ابوعبیده نامه<br /> نوش ت که اورا از شام برون برد» نوشته بود: «درود برتو» اما بعدمرا حاجتی‌پیش<br /> آمده که می‌خواهم رو به‌روباتوبگويم دستور می‌دهم که وقتی در این‌نامه نگربستی<br /> آنرا به زمین نگذاری تا سوی‌من آبی»<br /> <br /> گوید: ابوعبیده بدانست که عمر خواسته اورا از وبادور کند و گفت:«خدای<br /> امیر مو‌منان را ببخشد.»<br /> <br /> آنگاه به اونوشت که ای‌امیرموّمنان».حاجت تورا دانستم» من‌باسپاه‌مسلمانانم<br /> وخویشتن را از این جمع‌بری نمی‌بینم ونمی‌خواهم از آنها دور شوم تا حدافرمان<br /> وقضای خحوبش را برمن و آنها رو ان کند.ای امیرمو‌منان مرا از دستور حویش‌معاف<br /> دار و در سپاهم واگذار »<br /> <br /> گوید: وجون عمرنامهةٌ اورا بخواند بگربست کسان‌گفتند: « ای امیرم منان<br /> مکر ابوعبیده د رگذشته؟»<br /> <br /> گفت: «نه» اما گویی جنی نگفته»<br /> <br /> آنگاه به ابوعبیده نوشت: «درود برتو» اما بعد » تو کسان را به سرزمیسنی<br /> پست منزل داده‌ای» آنها را به سرزمینی‌بلند ودورببر»<br /> <br /> گو ند: وجون‌نامةٌ عمر به!بوعبیده رسیدمر | پیش خو اندو گفت: «ای‌ابوموسی»<br /> <br /> نامه امیرمومنان چنین می‌گوید» بروو برای مردم منزلگاهی بجوی‌تاآنها را ازپی‌تو<br /> 1 عدیت بسا<br /> <br /> �شده» پیش ابوعبیده باز گشتم و گفتم: «بخدا در خانهٌ من اتفاقی افتاده ۰»<br /> گفت: «شاید همسرت مبتلا شده؟)<br /> <br /> گوید: پس ازمرگ وی‌معاذ به سخن ایستاد و گفت: «ای مردم» این بیماری<br /> رحمت پروردگار شمااست وخو استةًٌ پیمبرتان است وسبب‌م رگ پارسایان سلف بوده<br /> است.معاذ از خدا می‌خواهد که نصیب خاندانوی‌را بدهد.» پس‌پسروی‌عبدا لرحمان<br /> طاعون گرفت وبمرد» پس از آن به سخن ایستاد وبرای خویش طلب کرد و طاعون<br /> <br /> ابو و ائله‌دئلی گفت: ) نادرست گفتی» بخدامن صحبت پیمیر خحداصلی الله‌علیه<br /> ۲ وود ۳۱۳ ۳ 3 ا ‏ عایت بسا 5<br /> <br /> �جلد پنجم ۱۸۳۷۱<br /> <br /> گفت: «بخدا جوابت نمی‌دهم» بخدا قسم اینجا نمی‌مانیم آنگاه برون شد و<br /> کسان برون شدند و پرا کنده شدند وخدا طاعون را از آنها برداشت»<br /> <br /> ابن‌جبل به من‌رسید که‌این‌بیماری رحمت پرورد گارشماست و خو استه‌پیمبر تان است<br /> وسببم رک پارسابان ساف بوده است ومی گفتم چگو نه پیمبر خد اصلی | لله‌علیه وسلم<br /> این بیماری رابرای‌امت خویش‌خو استه تا یکی‌از موّمنان گفت که از پیمبر شنیده بود<br /> که جبرئیل علیهالسلام پیش وی آمد و گنت : « فنای امت توبه طعن است با<br /> طاعون؟ »<br /> <br /> وپیمبر حدای صلی‌الله‌علیه وسلم همی گفت: «خدایا فنای‌طاعون»ومن بدانستم<br /> که ابوعبیده ومعاذ همین را منظور داشتند .<br /> <br /> محمدبن اسحاق گوید: وقتی خبر در گذشت ابوعبیدهو یزیدین ابی‌سفیان به‌عمر<br /> رسید معاویةبن ابی‌سفیان را سالارسپاه‌وخرا ج دمشق کرد وشرحبیل بن‌حسنه رابه‌سپاه<br /> وخراج اردن‌گماشت .<br /> <br /> به‌پندار سیت طاعون عمواس به سال هفدهم‌بود.<br /> <br /> ابوعثمان‌گوید: این‌طاعون» یعنی طاعون عمواس» چنان کشنده‌بو د که کس<br /> نطیر آن ندیده بود وبه سبب آن دشمن در مسلمانان طمع آو رد ودل مسلمانان‌یمناه<br /> شد که بسیار کس بکشت ومدت درازی ببود» چندماه طو ل کشید و مردم ازدوام آن<br /> شگفتی کردند<br /> <br /> ابوسعید گوید: در بصره از طاعون» مرگ ومیر بسیار شدء یکی ازمردم‌بنی-<br /> غنم به غلام عجمی خویش گف ت که یگانه فرزند خردسال اورا برخری‌بنشاندوسوی<br /> قف فا اه ی ام فاص اه تال وا یه از زک بای تولف<br /> <br /> �«گاه باشد که مرک پیشاپیش رونده باشد»<br /> <br /> و به تردید افتاد وچون با نها رسید خودشان بودند و به غلام خویشگفت :<br /> «وای برتو» چه می‌گفتیآ»<br /> <br /> غلام گفت: «ندانم»<br /> <br /> گفت: «باز گرد»<br /> <br /> این بگفت وبا فرزند خویش باز گشت وبدانست که آیتی شنبده‌ودیده است.<br /> <br /> گوید: یکی می‌خواست سویدیاری رود که آنجاطاعون بود وپس ازحرکت<br /> به تردید افتاد وغلام عجمی اوشعری به این مضمون خو اند:<br /> <br /> «ای که غمکینی» غم‌مخور<br /> <br /> «که ار تب برتو مقدر باشد<br /> <br /> «تب‌می کنی<br /> <br /> در همین سال» بعنی سال هقدهم: عمر برای آخرین‌بار سوی شام آمدو به گفتة<br /> سیف دیگ رآنجا نرفت .<br /> <br /> روایت ابناسحاق را پیش از این آورده‌ایم.</div>

Admin