http://jomnamag.org/index.php?action=history&feed=atom&title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C%3A%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85%3A%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1_%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%AF_%D9%85%D8%B3%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D9%87_%D8%B4%D9%87%D8%B1_%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%B1 2026-05-10T19:14:59Z تاریخچهٔ نسخه‌ها برای این صفحه در ویکی MediaWiki 1.40.1 http://jomnamag.org/index.php?title=%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE_%D8%B7%D8%A8%D8%B1%DB%8C:%D8%AC%D9%84%D8%AF_%D9%BE%D9%86%D8%AC%D9%85:%D8%A7%D8%AE%D8%A8%D8%A7%D8%B1_%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%AF_%D9%85%D8%B3%D9%84%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86_%D8%A8%D9%87_%D8%B4%D9%87%D8%B1_%D8%A8%D9%87%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%B1&diff=71&oldid=prev 2023-10-17T13:25:03Z

<p>صفحه‌ای تازه حاوی « سخن از بقيةٌ اخباد ودود مسلما نان به شهر بهر سیر مهلب گوید: وقتی سعد در بهرسیر اقامت‌گرفت» سپاهیان به‌هرسو فرستاد که مابین فرات که مردمش پیمان داشتند تا حدود دجله بکسان تاختند و بکصدهزار از کشاورزان را بگرفتند وبداشتند چون شمار کردند به هر...» ایجاد کرد</p> <p><b>صفحهٔ تازه</b></p><div><br /> <br /> سخن از بقيةٌ<br /> اخباد ودود مسلما نان<br /> به شهر بهر سیر<br /> <br /> مهلب گوید: وقتی سعد در بهرسیر اقامت‌گرفت» سپاهیان به‌هرسو فرستاد که<br /> مابین فرات که مردمش پیمان داشتند تا حدود دجله بکسان تاختند و بکصدهزار از<br /> کشاورزان را بگرفتند وبداشتند چون شمار کردند به هر يت از مسلمانان‌يك کشاورز<br /> می‌رسید» زیرا همه آنها که در بهرسیر منزل‌گرفته بودند سوار بودندوسعدبه‌دور آنها<br /> حندق زد.<br /> <br /> شیرزاد دهقان ساباط گفت: «اینان تبعةٌ پارسیانند و به جنگ شما نیسامده‌اند»<br /> رهاشان کن تا رای شما دربارة آنهاروشن شود.» سعد نام آنها را بنوشت وهمه را به<br /> شیرزاد داد که به آ نها گفت: «به دهات خودتان باز گردید.»<br /> <br /> تا اه ص ور هت اه فهه. ۵و وم ی تم ها شش<br /> <br /> �و پیشه‌ها فر اهم آوردم» رای خویش را بگوی .<br /> <br /> عمرنوشت: کشاورزانی که سوی شما آبند اگر مقیم باشند وبرضد شما كمك<br /> نکرده باشند » همین امان آنهاست و هر که‌گریسخته باشد و او راگرفته باشید »<br /> نگهدارید.<br /> <br /> وجون نامه عمر رسید سعد آنها را آزاد گذاشت.<br /> <br /> دهقانان به سعد نامه نوشتند و آنها را دعوت کرد که باز آیند و اسلام بیارندیا<br /> جزیه دهند وذمی‌شو ند ودرپناه باشند و آنها جزیه دادن ودر پناه بودن را پذیرفتند و<br /> باز آمدند» اما کسانی که ازخاندان‌حسروبودند یا با آنهارفته بودند با بنشمار نيامدند.<br /> در مغرب دجله تا سرزمین عرب همه مردم سواد امان یافتند واز تسلط اسلام‌خوشدل<br /> <br /> مقدام‌بن‌شریح حارئی گو بد: وقتی مسلمانان به‌بهر سیر آمدند آ نجا خندقها و<br /> نگهبانان ووسائل جنگ بود و آنها را با منجنیق وعراده بکوفتند» سعد از شیرزاد<br /> <br /> آخرین بار که با پیاده و تیر انداز در آمدند برای جنک آماده شد ند و پیمان کر دند که<br /> پایمردی کنند جون مسلمانان به جنک آنها رفتندپایمردی نکردند که‌درو غ گفته بودند<br /> <br /> وپشت بکردند . ۱<br /> <br /> �۱۸۰۰۸ ترجمهً تادیخ طبری<br /> <br /> وجنان بودکه زهرةبن‌حویه‌زره‌ای پاره داشت. گفتندش بهتر است بکگوبی<br /> این پاره را بگیرند.<br /> <br /> گفت: «برای جه؟»<br /> گفتند: «مبادا از آنجا آسیبی به تورسد.»<br /> <br /> گفت: «حرمت من پیش خدا بیش از آن است که تیر پارسیان همه سپاه را<br /> بگذارد واز این پاره بیاید ودرمن‌جای‌گیرد.»<br /> <br /> وی نخستین کس از مسلمانان بود که در آن زوز تیری بدورسید ودر اوجای<br /> کرفت. .<br /> <br /> گفتند: «تیر را از تن‌اودر آرید.»<br /> <br /> گفت: «بگذارید بماند که تا اين تیر در من است جانم‌بامن‌است»شایدضر بتی<br /> به آنها بزنم و کاری بکنم.»<br /> <br /> این بگفت وسوی دشمن رفت و با شمشیر خسود شهر براز راکه از مسردم<br /> اصطخر بود بزد وبکشت آنگاه پارسیان وی را درمیان‌گر فتند که کشته شدو پارسیان<br /> <br /> عایشه‌امالمومنین گوید: وقتی خدا عزوجل در قادسیه فیروزی داد ورستم و<br /> یار ان وی کشته شدند و جمعشان‌پر | کنده شد مسلمانان به تعقیب آنها تامداین‌رفتند<br /> وجمع پارسیان پراکنده شد و به کوهستانهاگریخت وگروهها وسواران پراکنسده<br /> شدند اما شاه با جمعی از پارسیان که به وی وفادار مانده بودند در شهر مقیم بود .<br /> <br /> انس‌بن‌حلیس گوید: هنگامی که از پس حمله و هزیمت پارسیان بهرسیسر را<br /> محاصره کرده بودیم» فرستاده‌ای پیش ما آمد و گفت: «شاه‌می گوید می‌خو اهیدصلح<br /> کنید که این سوی دجله و کوهستان ما از آن‌ما باشد و آنسوی دجله تا کوهستان‌شماء<br /> از آن شماباشد؟ هنوزسیر نشده‌اید که حدا شکمهاتان‌را سیر نکند.»<br /> <br /> گوید: مردم ابوه‌فزر»اسودین‌قطبه»۰ بیش انداختند وخدا سخنانی برزبان<br /> <br /> �جلد پنجم ۱۸۰۹<br /> <br /> اوراند که ندانست چیست وما نیز ندانستيم. فرستاده باز گشت ودیدم که پارسیان<br /> سوی مداین می‌دوند» گفتم: «ای ابومفزر به‌اوچه‌گفتی؟»<br /> <br /> گفت: «به خدابی که محمد را به حق فرستاده ندانستم جه بود.جز اينکه<br /> خلسه‌ای داشتم و امیدوارم سخنانی برزبانم رفته باشدکه نکو باشد. »مردم پیاپی از<br /> <br /> ابومفزر همان سخنانی راکه با ماگفته بود با وی بگفت.<br /> <br /> سعد ندای جنک داد وحمله آورد ومنجنیقهای ما به کار افتاد اما هیچکس از<br /> شهر نمودار نشد و کس پیش ما نیامد مگر یک ی که امان می‌خحواست وامانش‌دادیم‌و<br /> گفت: «هیچکس در شهر نمانده جرا نمی آبید؟)<br /> <br /> مردان از دیوارها بالارفتند وشهر راگشودیم وجیزی در آنجا نبودو کس به‌جا<br /> نمانده بود بجز کسانی که بیرون شهر به اسارتگرفتیم واز آنها واز آن مردپرسیدیم<br /> برای جه فرار کرده‌اند ؟<br /> <br /> گفتند: «شاه کس پیش شما فرستاد وصلح عرضه کرد و شما جواب دادید که<br /> صلحی میان ما وشما نخواهد بود تا عسل افریدین رابا اتر جکوئی‌بخوریم».<br /> <br /> وشاه چون این بشنید گفت: «واویلا! فرشتگان به زبان‌اینان سخن می کنند و<br /> از جانب عربان به ما جواب می‌دهند» اگر چنین نبود این چیزی نبود که از دهان<br /> این مرد در آید» بس کنیم). آنگاه سوی شهر دورتر رفتند.<br /> <br /> است که خدا و پیمیر اووعده دادهت.. ودمحنان تکنت کفتنن:تا صبحد شد .<br /> <br /> �۱۸۳۰ ترجمهٌ تادیخ طبری<br /> <br /> طلحه گوید: این حادثه همان شب رخ داد که و ارد بهرسیر شدند.<br /> <br /> اب وم لك»حبیب‌بن‌صهبان» گوید: سوی مداین یعنی بهرسیر رفتیم که شهعر<br /> نسزدیکتر» بسود و پادشاه‌شان را با یسارانش محاصره کردیم تا سگها و گربه‌ها را<br /> خوردند .<br /> <br /> گوید: وارد شهر نشدند تا وقتی‌منادی ای‌نداداد که‌بخدا هیچکسآنجانیست<br /> وجون وارد شدند هیچکس آنجا نبود .</div>

Admin